IM Nikola Ostojić

U Zemunu je nakon duge i teške bolesti u 55 godini preminuo IM Nikola Ostojić. Krajem devedesetih i početkom 2000-ih godina Nikola Ostojić je bio na vrhuncu šahovske snage i nadomak osvajanja titule velemajstora. Na šampionatu Jugoslavije u Herceg Novom 2001 godine podijelio je prvo mjesto. Nikola Ostojić je bio i međunarodni sudija FIDE, a tokom karijere nastupao je za Partizan i niz drugih prvoligaških klubova. Poslednjih godina bio je član šahovskog kluba iz Grocke.

(Preneseno iz Šahovskih vesti Novosadskog Šahovskog kluba)

Ostojic,Nikola (2419) – Todorovic,Goran M (2426) [D05]
YUG-chT Vrnjacka Banja (4), 1999

1.d4 d5 2.Nf3 e6 3.e3 c5 4.b3 Nf6 5.Bd3 Nc6 6.0–0 Bd6 7.Bb2 0–0 8.c4 Nb4 9.Be2 b6 10.a3 Nc6 11.Nc3 Bb7 12.cxd5 exd5 13.Rc1 Re8 14.Nb5 Bf8 15.dxc5 bxc5 16.Bxf6 gxf6 17.b4 cxb4 18.axb4 Bxb4 19.Nfd4 Nxd4 20.Nxd4 Qd6 21.Bd3 Re5 22.f4 Rxe3 23.Nf5 Qb6 24.Nxe3 Qxe3+ 25.Kh1 d4 26.Qg4+ Kf8 27.Bxh7 Bc3

28.Rfe1! Qxe1+ [28…Bxe1 29.Rc7 Bxg2+ 30.Qxg2+-] 29.Rxe1 Bxe1 30.Qd7 Ba6 31.Qc6 Rc8 32.Qxa6 Rc1 33.Qa3+ 1–0

Ostojic,Nikola (2451) – Gligoric,Svetozar (2481) [E20]
YUG-ch 56th Herceg Novi (8), 31.03.2001

1.d4 Nf6 2.c4 e6 3.Nc3 Bb4 4.Nf3 c5 5.g3 cxd4 6.Nxd4 0–0 7.Bg2 d5 8.cxd5 Nxd5 9.Qb3 Nc6 10.Nxc6 bxc6 11.0–0 Qa5 12.Bd2 Bxc3 13.bxc3 Ba6 14.Rfd1 Qc5 15.e4 Bc4 16.Qa4 Nb6 17.Qb4 Qxb4 18.cxb4 Rfd8 19.Be3 e5 20.f4 f6 21.Rxd8+ Rxd8 22.a4 Ba6 23.a5 Nc8 24.fxe5 fxe5 25.Bh3 Kf7 26.Rc1 Bb5 27.Bf1 Nd6 28.Bxb5 cxb5 29.Rc7+ Kg6 30.Bxa7 Nxe4 31.a6 Rd3 32.Bb6 Rd2

33.Rxg7+ Kxg7 34.a7 Ra2 35.Ba5 1–0

Popovic,Petar (2533) – Ostojic,Nikola (2475) [B19]
YUG-ch 57th Banja Koviljaca (8), 24.03.2002
[Lukacs,P]

1.e4 c6 2.d4 d5 3.Nd2 dxe4 4.Nxe4 Bf5 5.Ng3 Bg6 6.h4 h6 7.Nf3 Nf6 8.Ne5 Bh7 9.Bd3 Bxd3 10.Qxd3 e6 11.Bd2 Be7 12.0–0–0 0–0 13.Kb1 [13.f4 c5 Tiviakov-Ernst, Hoogeveen Essent op 2000 CBM 78 ext(13…Nbd7 – Popovic-Ilincic, JUG-ch 57th Banja Koviljaca 2002 CBM 89) ; 13.Ne2!? – Luther-Doettling, Petermaennchen GM 1999 CBM 73] 13…Nbd7 14.Qe2 White’s play is not energetic enough. 14…Qc7 [14…c5? 15.dxc5±] 15.Rhe1 This move is not very useful in most of the cases. [15.f4 looks more to the point. 15…Rfe8 16.Nh5!? (16.Rhe1 This is again not the most important move. 16…Bf8 17.Nh5 Nxh5 18.Qxh5 Nf6 19.Qf3 h5! – Zontakh-Epishin, Leonardo di Bono mem 1999 CBM 71) 16…Nxh5! 17.Qxh5 Rf8 (17…Nxe5 18.fxe5 c5 (18…Rad8 19.Bxh6! This is the big threat all the time! 19…gxh6 20.Rd3 Bf8 21.Rg3++-) 19.Rh3! preparing for the blow. 19…cxd4 20.Bxh6! Bf8 (20…g6? 21.Rg3 Kh7 22.Qf3±) 21.Rg3 Rac8 22.Qe2ƒ) 18.Qf3ƒ] 15…Rad8 16.h5 White is still too cautious… [16.Bf4 Nxe5 17.Bxe5 Qb6] 16…c5!? [16…Rfe8] 17.Ng6? and suddenly too brave! He had possibly overlooked the following riposte. [17.Bf4 Nd5³] 17…fxg6 18.Qxe6+ Kh8 19.hxg6 [19.Qxe7?? unfortunately founders on 19…Rde8–+] 19…Ng8! Black’s defence is on the top! Other alternatives fail to impress. [19…Rde8 20.Bxh6! gxh6 21.g7+! (21.Rh1 Ng8µ; 21.Nf5 Rg8 22.Qf7 Qf4 23.Rxe7 Rxe7 24.Nxe7 Rg7µ) 21…Kxg7 22.Nf5+ Kh7 (22…Kh8 23.Rh1±) 23.Nxe7 Qf4 24.Qe2±; 19…Bd6 20.Bxh6! gxh6 (20…Bxg3 21.Qh3+-) 21.Nf5±] 20.Bxh6? The following of a wrong combination. [20.Nf5 Rf6 21.Qe4³ was the lesser evil.] 20…gxh6! This is the correct defence. [It was not late for mistakes: 20…Nxh6? 21.Qxe7 Qb6 (21…Rxf2 22.Rh1!+-; 21…cxd4 22.Rh1!+-; 21…Qc6 22.Re6! Qxg2 23.Rh1+-) 22.Re6+-] 21.Nf5

21...Rxf5 22.Qxf5 Rf8 and White’s ‚ is beaten back. 23.Qh3 Bf6 24.Re6 cxd4 25.Rde1 Bg7 26.Qa3 Rxf2 0–1

Barlov,Dragan (2474) – Ostojic,Nikola (2429) [A33]
SRB-chT Subotica (3), 03.09.2008

1.c4 c5 2.Nf3 Nc6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nf6 5.Nc3 e6 6.a3 Be7 7.e3 0–0 8.Be2 b6 9.0–0 Bb7 10.b3 Rc8 11.Bb2 Qc7 12.Rc1 Qb8 13.Nxc6 Bxc6 14.Bf3 Rfd8 15.Qe2 Bxf3 16.Qxf3 d5 17.cxd5 Nxd5 18.Nxd5 Rxd5 19.Qg3 Bf8 20.Qxb8 Rxb8 21.Rfd1 Rbd8 22.Rxd5 Rxd5 23.g3 Rd3 24.b4 Rb3 25.Rc2 f6 26.Kg2 a5 27.bxa5 bxa5 28.a4 Rb4 29.Ba3 Rxa4 30.Bxf8 Kxf8 31.Rc7 e5 32.Ra7 h5 33.h4 Kg8 34.Kf3 Kh7 35.e4 Kh6 36.Ra6 Ra3+ 37.Ke2 Ra1 38.Ke3 a4 39.Kf3 a3 40.Ke2 Kh7 41.Ra7 a2 42.Kf3 Kg8 43.Kg2 Re1 44.Ra8+ Kh7 45.Rxa2 Rxe4 46.Ra7 Rb4 47.Kf3 Rb6 48.Ke3 Kh6 49.Kf3 Kg6 50.Rc7 Rb3+ 51.Kg2 Rb4 52.Re7 Kh6 53.Kf3 g5 54.hxg5+ Kxg5 55.Rg7+ Kf5 56.Rh7 Kg6 57.Rh8 Rb7 58.Rg8+ Rg7 59.Ra8 Rh7 60.Ke4 h4 61.gxh4 Rxh4+ 62.Kf3 Rb4 63.Kg2 Kg5 64.Kf3 Rb3+ 65.Kg2 Kf4 66.Ra4+ e4 67.Ra1 f5 68.Ra4 Rb8 69.Rc4 Ke5 70.Rc5+ Ke6 71.Ra5 f4 72.Ra6+ Kf5 73.Ra5+ Ke6 74.Ra6+ Kd5 75.Ra5+ Kc4 76.Ra4+ Rb4 77.Ra8 Kd3 78.Ra3+ Kd2 79.Ra2+ Kc3 80.Ra8 Rb2 81.Rc8+ Kd3 82.Rd8+ Ke2 83.Rd4

83…e3 84.Rxf4 Ke1 85.Ra4 e2 86.Kf3 Kf1 0–1

Ostojic,Nikola (2412) – Zubarev,Alexander2 (2544) [B36]
EU-Cup 25th Ohrid (7.5), 10.10.2009

1.Nf3 c5 2.c4 g6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nc6 5.e4 Nf6 6.Nc3 Nxd4 7.Qxd4 d6 8.Bg5 Bg7 9.Qd2 0–0 10.Bd3 Be6 11.0–0 a6 12.Rac1 Qc7 13.Nd5 Bxd5 14.cxd5 Qd7 15.Rc2 Rfc8 16.Rfc1 Kf8 17.f3 Qd8 18.Be3 Nd7 19.b4 h5 20.a4 Bf6 21.a5 Kg7 22.Bf1 Rab8 23.f4 Kh7 24.g3 Rxc2 25.Rxc2 Rc8 26.Bh3 Rxc2 27.Qxc2 Bg7 28.Kg2 Qe8 29.Qa4 e6 30.Bf2 f5 31.dxe6 Qxe6 32.Qc2 Nf6 33.exf5 Qd5+ 34.Kg1 Ng4 35.fxg6+ Kh6 36.Bg2 Qd4 37.Bxd4 Bxd4+ 38.Kh1 Nf2+ 39.Qxf2 Bxf2 40.Bxb7 Be1

41.b5 axb5 42.a6 Bf2 43.f5 1–0

Ostojic,Nikola (2420) – Perunovic,Milos (2664) [D02]
Smederevska Palanka Shocha Memorial Smederevska Palanka (7), 10.01.2016

1.Nf3 d5 2.g3 Nc6 3.d4 Bg4 4.Bg2 e6 5.0–0 Nf6 6.c4 Bd6 7.b3 0–0 8.Bb2 Re8 9.Ne5 Bxe5 10.dxe5 Nd7 11.h3 Bf5 12.cxd5 exd5 13.Qxd5 Ndxe5 14.Nc3 Qc8 15.g4 Be6 16.Qd2 f5 17.f4 Ng6 18.e4 fxg4 19.f5 gxh3 20.Bxh3 Bd7 21.Nd5 Rxe4 22.Qg2 Rh4 23.fxg6 Bxh3

24.Rf7 Bxg2 25.Rxg7+ Kf8 26.Rf7+ Ke8 27.Nf6+ Kd8 28.Rd1+ Nd4 29.Bxd4 Rh1+ 30.Kxg2 Qh3+ 31.Kf2 Rh2+ 32.Ke1 1–0

Kramnik,Vladimir (2480) – Ostojic,Nikola (2350) [B38]
Leningrad Leningrad, 1991
[Fritz 6 (3s)]

1.c4 B38: Sicilian: Maroczy Bind with 5…Bg7 and 7…0–0 1…Nf6 2.Nc3 c5 3.Nf3 g6 4.e4 Bg7 5.d4 cxd4 6.Nxd4 d6 7.Be2 0–0 8.0–0 Nc6 9.Be3 Bd7 10.f3N [10.h3 Nxd4 11.Bxd4 Bc6 12.Qd3 Nd7 13.Bxg7 Kxg7 14.b4 b6 15.Rfd1 a5 16.a3 axb4 17.axb4 Qc7 18.Nd5 Bxd5 19.Qxd5 Rxa1 20.Rxa1 f5 21.Qe6 Ne5 22.exf5 Rxf5 23.Ra8 Rf8 24.Rxf8 Kxf8 Swiderski,R-Maroczy,G/Monte Carlo 1904/0–1 (48); 10.Qd2 Ng4 11.Bxg4 Bxg4 12.f3 Bd7 13.Rfd1 Nxd4 14.Bxd4 Bc6 15.Bxg7 Kxg7 16.Qd4+ Kg8 17.b4 b6 18.e5 dxe5 19.Qxe5 Qe8 20.Rd4 Rd8 21.Rad1 Rxd4 22.Rxd4 e6 23.Rd6 Bb7 24.c5 bxc5 Lutz,C-Reeh,O/DE Cup 1989/½–½ (44); 10.Nxc6 Bxc6 11.Bd3 Nd7=] 10…Nxd4 [10…Qb6 11.Ncb5=] 11.Bxd4² Bc6 12.Qd2 Nd7 13.Be3 [13.f4 Nf6²] 13…Nc5= 14.Rac1 a5 15.b3 b6 16.Rfd1 Qd7 [16…f5 17.exf5 Rxf5 18.Nd5=] 17.Nd5² Qb7 18.Rb1 [18.Bd4 Bxd4+ 19.Qxd4 Bxd5 20.cxd5 Rfc8²] 18…Ra7 [18…f5 19.exf5 Rxf5 20.Bg5=] 19.Bf1 Re8 20.Qf2 Raa8 21.a3 White gets the initiative 21…Bxd5 22.cxd5 b5 23.Bxc5 dxc5 24.Qxc5 b4 25.Bb5 Red8 [25…Rec8 26.Bc6 Qa7 27.Qf2 Qxf2+ 28.Kxf2±] 26.a4 [26.Bc6 Qa7 27.Rbc1 Bh6 28.Qxa7 Rxa7±] 26…Rac8 27.Bc6 Qc7 28.Qe3 e6 29.Rbc1 exd5 30.Bxd5 Bc3 31.g3 Kg7 32.Kg2 Qc5 33.Qe2 Rd7 34.h4 [34.Qb5 Qc7±] 34…h5 [34…Qe7 35.f4²] 35.f4 [35.Qb5 Qc7±] 35…Rcd8 36.Qc4 Qe3 [36…Qxc4 37.bxc4 (37.Bxc4?? Rxd1 38.Rxd1 Rxd1–+) 37…Kf6 38.Kf3±] 37.Rc2 Re7 38.Re2 Qa7 39.Qd3 Red7 40.Qf3 [%cal Yf4f5] White prepares the advance f5 40…Qc5 41.f5 Be5 42.Rf2 Qd6 43.Qe3 [43.fxg6 fxg6 44.Qe3 Bf6±] 43…Rc8² 44.fxg6 Rc3 45.Rd3 fxg6 46.Rfd2 Qc7 47.Qf3 Rd8 48.Rf2 Rxd3 49.Qxd3 Rf8 50.Rxf8 Kxf8 51.Bc4 Qd6 52.Qe3 Kg7 53.Qa7+ Qc7 54.Qa8

54...Kh6 [54…Bxg3 55.Qg8+ Kf6 56.e5+ Kxe5 57.Qd5+ Kf6 58.Qg5+ Kg7 59.Qxg3 Qc6+ 60.Qf3 Qxf3+ 61.Kxf3+-] 55.Qd5 [55.Kf3 Qd7 56.Qf8+ Qg7±] 55…Bf6 ½–½

PREMINUO RIKARDO MONTEKATINE RIOS

Preminuo je Rikardo Montekatine Rios u 70. godini života. Čitav život posvetio je šahu: bio je FIDE majstor, autor šahovske početnice iz koje su decenijama učile generacije mladih šahista, predsjednik Andaluzijske šahovske federacije do 2016. godine, a potom njen pokrajinski delegat.

Bio je član Skupštine Španske šahovske federacije (FEDA), član Izvršne komisije, a trenutno je bio član Savjetodavne komisije predsjednika.

Za vrijeme njegovog predsjedničkog mandata Andaluzijska šahovska federacija organizovana je kao autonomna federacija i uključena u sastav FEDA.

Andaluzijski šah danas izgleda ovako zahvaljujući njegovoj ljubaznoj i pomirljivoj ličnosti, kao i ogromnoj radnoj energiji.

Nažalost, bolest je obilježila posljednju etapu njegovog života.

U ime Španske šahovske federacije izražavamo saučešće cijeloj andaluzijskoj šahovskoj zajednici, njegovim prijateljima i porodici.

Počivao u miru.

Međunarodna šahovska federacija FIDE duboko je ožalošćena zbog smrti Georgiosa Makropoulosa, potpredsjednika FIDE, počasnog predsjednika Grčke šahovske federacije, međunarodnog majstora, sedmostrukog prvaka Grčke i jednog od najuticajnijih ličnosti u međunarodkoj šahovskoj administraciji tokom posljednje četiri decenije.

Georgios Makropoulos rođen je 29. septembra 1953. godine i bio je među vodećim grčkim šahistima tokom 1970-ih i 1980-ih. Osvojio je prvenstvo Grčke sedam puta, u periodu od 1971. do 1985. godine, predstavljao svoju zemlju na tri šahovske olimpijade i Evropskom ekipnom prvenstvu, a titulu međunarodnog majstora stekao je 1979. godine.

Njegov doprinos šahu, međutim, daleko je prevazilazio ono što je ostvario za šahovskom tablom. Malo je ljudi koji su tokom tako dugog i značajnog perioda bili toliko blisko uključeni u razvoj i upravljanje međunarodnim šahom.

Georgios Makropoulos posvetio je veliki dio svog života šahu. Njegovo znanje, iskustvo, energija i posvećenost ostavili su trajan trag u FIDE i među generacijama ljudi širom svjetske šahovske zajednice.

FIDE izražava najdublje saučešće njegovoj porodici, prijateljima, kolegama i čitavoj grčkoj šahovskoj zajednici.

Njegov doprinos našoj igri biće sa zahvalnošću i poštovanjem zapamćen.

Počivaj u miru, Georgios.

(FIDE, fejsbuk)

Vlasta Maček – šahistkinja čija je karijera trajala više od četiri decenije

U 75. godini preminula je Vlasta Maček, ženski internacionalni majstor i jedna od najuspješnijih hrvatskih šahistkinja svih vremena. Iza nje je ostala karijera koja je trajala više od četiri decenije, obilježena velikim pobjedama, reprezentativnim nastupima, medaljama i, iznad svega, izuzetnom postojanošću za šahovskom tablom.

Postoje šahisti čija karijera bljesne poput kratke, snažne kombinacije. A postoje i oni koji postanu dio istorije upravo zato što traju.

Vlasta Maček pripadala je ovoj drugoj, rijetkoj grupi.

Više od četiri decenije bila je prisutna na velikoj šahovskoj sceni. Mijenjale su se države, generacije, šahovske epohe i protivnice, ali je Vlasta ostajala vjerna šahu – tiha, pouzdana i jaka.

Njena karijera počela je da dobija veliki zamah početkom sedamdesetih godina. Već 1971. godine ostvarila je značajan međunarodni uspjeh na turniru u holandskom Emmenu, a dvije godine kasnije uslijedila je 1973. godina, koja je predstavljala jednu od prelomnih tačaka njene karijere.

Tada je osvojila Balkansko prvenstvo za žene, a iste godine podijelila je prvo mjesto na prvenstvu Jugoslavije.

Godine 1980. ponovo je podijelila prvo mjesto na prvenstvu Jugoslavije i ovoga puta postala državna prvakinja.

Njen kvalitet prepoznala je i Svjetska šahovska federacija, koja joj je 1974. godine dodijelila titulu ženskog međunarodnog majstora (WIM).

Olimpijade kao trajno svjedočanstvo

Posebno poglavlje njenog šahovskog života bila je reprezentacija.

Za reprezentaciju Jugoslavije nastupila je na olimpijadama u Medeljinu 1974, Buenos Ajresu 1978. i Lucernu 1982. godine.

Debi na Olimpijadi 1974. bio je izuzetno uspješan. Kao prva rezerva ostvarila je rezultat od dvije pobjede, četiri remija i samo jednog poraza, što joj je donijelo pojedinačnu bronzanu medalju.

Četiri godine kasnije, u Buenos Ajresu, igrala je na drugoj tabli i završila nastup bez poraza – sa pet pobjeda i osam remija.

Raspadom Jugoslavije nastala je nova država, a Vlasta Maček postala je jedna od ključnih figura novog hrvatskog ženskog šaha.

Na prvoj Olimpijadi na kojoj je Hrvatska nastupila kao samostalna država, 1992. godine u Manili, Maček je igrala na drugoj tabli i postigla šest pobjeda.

Time je započela nova reprezentativna era.

Od 1992. do 2006. godine nastupila je na osam uzastopnih šahovskih olimpijada za Hrvatsku.

To je podatak koji sam po sebi dovoljno govori o njenoj klasi, ali i o nevjerovatnoj dugovječnosti.

Više od decenije i po bila je standardna članica hrvatske reprezentacije, uglavnom na zahtjevnoj drugoj tabli. Njen doprinos, međutim, nije se mjerio samo brojem osvojenih poena.

Mlađim šahistkinjama donosila je ono što se ne može naučiti iz knjiga – iskustvo, mirnoću i sigurnost.

Šampionka Hrvatske i evropska klupska prvakinja

Nakon osamostaljenja Hrvatske, Maček je nastavila da potvrđuje svoj status jedne od najboljih šahistkinja u zemlji.

Titulu prvakinje Hrvatske osvojila je 1992. i 1999. godine, a bila je i osvajačica tri srebrne medalje na državnim prvenstvima – 2002, 2004. i 2006. godine.

Posebno mjesto u njenoj karijeri pripada 1997. godini.

Tada je sa ekipom Kastva osvojila zlatnu medalju na Kupu evropskih klubova za žene, jedan od najvećih uspjeha hrvatskog ženskog klupskog šaha.

Ni godine nijesu mogle da zaustave njenu ljubav prema šahu.

Godine 2014. sa ekipom Mladosti iz Zagreba osvojila je srebrnu medalju na Hrvatskom kupu.

A jedan od najljepših uspjeha u kasnijem dijelu njene karijere dogodio se 2004. godine u italijanskom Arvijеu, gdje je osvojila titulu evropske veteranske prvakinje.

Bio je to svojevrsni šahovski potpis jedne velike karijere.

Dokaz da za istinsku ljubav prema šahu godine nisu prepreka.

Šahistkinja koja je znala da pobijedi svakoga

Maček je bila igračica širokog znanja i dubokog strateškog razumijevanja.

Nije pripadala šahistkinjama koje su tražile isključivo komplikacije. Znala je da gradi poziciju, da čeka pravi trenutak i da prednost pretvori u pobjedu.

Ali kada je bilo potrebno, prihvatala je i oštru borbu.

Jedna od njenih posebno vrijednih pobjeda bila je protiv Ekaterine Kovalevske, igračice koja je u tom trenutku imala čak 240 rejting-poena više.

Takve pobjede najbolje pokazuju karakter vrhunskog šahiste.

Jer rejting govori mnogo.

Ali ne govori sve.

Za tablom se, na kraju, igra partija.

Više od igračice

Vlasta Maček nije bila samo reprezentativka i šampionka.

U nekoliko navrata obavljala je i dužnost kapitena ženske reprezentacije, između ostalog na Evropskom ekipnom prvenstvu 2011. godine.

Svoje veliko iskustvo prenosila je na mlađe generacije i ostala dio šahovskog života i onda kada je njena aktivna igra već bila u kasnijoj fazi.

U tome je možda i najljepša karakteristika njene karijere.

Nije samo osvajala poene i medalje.

Ostavila je trag na ljudima.

Odlazak jedne šahovske epohe

Odlaskom Vlaste Maček hrvatski ali i jugoslovenski šah ostao je bez jedne od svojih najprepoznatljivijih figura.

Njena karijera povezivala je različite šahovske generacije – od Jugoslavije sedamdesetih godina, preko velikih olimpijskih takmičenja, do hrvatske reprezentacije i klupskog šaha novog milenijuma.

Od prve olimpijske medalje u Medeljinu do evropskog veteranskog zlata u Arvijеu prošle su tri decenije.

Između njih stala je čitava jedna šahovska epoha.

Promijenile su se table, satovi, države, protivnice i generacije. Promijenio se i sam šah.

Ali Vlasta Maček je ostala ista – posvećena igri kojoj je poklonila najveći dio svog života.

Zato njen odlazak nije samo vijest o smrti jedne uspješne šahistkinje.

To je oproštaj od jedne epohe ženskog šaha.

Od žene koja je decenijama sjedjela za šahovskom tablom i svojim igrama, rezultatima i prisustvom pokazivala koliko jedna karijera može biti velika kada se gradi strpljivo i traje dovoljno dugo da postane dio istorije.

Neka joj je vječna slava i hvala.

Počivala u miru, Vlasta Maček.

Šahovska tabla pamti.

Nekrolog: Ratko Tomić

Ratko Venijamin Tomić (70) iz Lina preminuo je mirno 20. avgusta 2026. godine, okružen svojom porodicom koja ga je volela. 

Rođen je u Beogradu (Jugoslavija)​​ (70) iz Lina preminuo je mirno 20. avgusta 2026. godine, okružen svojom porodicom koja ga je volela. Rođen je u Beogradu (Jugoslavija) 11. decembra 1955. godine. Još od najranije mladosti pokazivao je izuzetan intelekt i sklonost ka inovacijama, ističući se u šahu, matematici i na školskim takmičenjima.

Ratko je došao u Sjedinjene Američke Države početkom osamdesetih godina, gde je stekao zvanje magistra fizike na Univerzitetu Braun. Izgradio je karijeru u oblasti programiranja i softverskog inženjeringa, a bio je poznat po svom kreativnom i temeljnom pristupu rešavanju problema. Među njegovim brojnim dostignućima izdvajaju se razvoj novih rešenja za čuveni „problem trgovačkog putnika”, pisanje softvera za najsavremeniju tehnologiju 3D štampe, kao i doprinos razvoju GPS sistema.

Iza sebe je ostavio suprugu Pamelu Tomić i decu: Alice Shattuck, Paul Tomic, Jane Jacobs, May Rohrbach, and Edward Tomic. Iza njega su ostali i unuci: Sally Shattuck, James Shattuck, Anson Shattuck, Cyril Shattuck, Peter Shattuck, Elijah Tomic, and Sylvie Jacobs.

Na zahtev porodice, ceremonija ispraćaja biće održana u krugu porodice. Umesto cveća, porodica moli da se donacije u Ratkovo ime upute organizaciji „National Scholastic Chess Foundation” putem veb-sajta www.nscfchess.org.

Piše: GM Vladimir Tukmakov

Vjačeslav Ejngorn (za mene, naravno, Slava) ušao je u veliki šah polako i bez žurbe. Još sasvim nedavno činilo se da je snažan majstor, a onda je, gotovo neprimjetno, postao jedan od najjačih velemajstora u zemlji. Klasičan pozicioni stil i duboko razumijevanje šaha obezbijedili su mu stabilno visoke rezultate na najvišem nivou.

Da nije došlo do smjene epoha, vjerovatno bi se na vrhu zadržao znatno duže. Svi ti švajcarski turniri, putovanja, slučajnosti i neizbježni rizici nisu bili za njega. Solidni, akademski pristup šahu teško se uklapao u svu tu užurbanost.

Slava se mnogo prijatnije osjećao kada je pisao knjige. I napisao je nekoliko bestselera, ali dalje od toga nije otišao. Nedostatak koji mu je smetao u šahu — manjak preduzimljivosti i zdravog rizika — ograničavao ga je i u oblastima koje su po temperamentu više odgovarale njegovoj prirodi.

Uostalom, ni uspješan trener nije postao sasvim svojom voljom. Kada sam sa reprezentacijom Ukrajine osvojio Olimpijadu 2004. godine, predložio sam rukovodstvu njegovu kandidaturu za mjesto trenera ženske reprezentacije. U tome nisu ulogu igrali samo naši prijateljski odnosi. U Slavi su, nesumnjivo, bile prisutne sve osobine potrebne za vrhunskog trenera. I on je to brzo potvrdio, osvojivši Olimpijadu već 2006. godine.

Ženska reprezentacija Ukrajine sa njim je uspješno nastupala i na narednim takmičenjima. Neuspješan nastup na Olimpijadi 2010. godine imao je malo veze sa samom igrom reprezentacije. U posljednjem kolu Ukrajina je igrala protiv Kine, koja je bila lider turnira. U jednom trenutku remi u meču odgovarao je objema ekipama: Kina bi postala prvak, a Ukrajina bi osvojila bronzane medalje.

Ejngorn je, međutim, ostao ravnodušan prema toj vanšahovskoj računici. Kao rezultat toga, meč je izgubljen, a Ukrajina je pala na deveto mjesto.

Taj neuspjeh koštao je Slavu mjesta trenera reprezentacije. Sa djevojkama je uvijek držao određenu distancu i one ga u toj situaciji ne samo da nisu podržale već su čak doprinijele njegovoj smjeni. Tako je, u suštini, završena i njegova trenerska karijera.

Iako sam duboko ubijeđen da je mogao biti izvanredan trener šahista najvišeg nivoa. Međutim, za to su bili potrebni želja i inicijativa s njegove strane. A ambicioznost, koja mu je nesumnjivo bila svojstvena, nije bila praćena konkretnim djelovanjem.

Tako se dogodilo da, uprkos svim svojim nesumnjivim dostignućima, Vjačeslav nikada nije u potpunosti ostvario svoj potencijal ni u jednoj od šahovskih disciplina.

Posljednjih godina rijetko smo komunicirali, pa je tragična vijest za mene bila potpuno neočekivana.

Vjačeslav Ejngorn proživio je skroman, ali veoma dostojanstven život.

Neka mu je laka zemlja.

(Napisao GM Vladimir Tukmakov na fejsbuku)

Piše: GM Emil Sutovsky

Tužne vijesti — u sedamdesetoj godini života preminuo je Vjačeslav Ejngorn.

Odeski velemajstor, jedan od najjačih igrača Sovjetskog Saveza krajem osamdesetih. Pobjednik ekipnog prvenstva svijeta u sastavu reprezentacije Ukrajine, poznati trener.

Ne mogu reći da sam dobro poznavao Ejngorna, ali često smo se sretali na open turnirima devedesetih.

Sjećam ga se u stalnom društvu Konstantina Lernera, koji je, nažalost, takođe prerano preminuo, na turnirima u Groningenu 1993–94.

Sjećam se Ejngorna kako analizira partije — uvijek ironičan, do srži Odesanin.

I tada je još bio jak igrač, ali vrhunac njegove karijere bio je 1987–1988. Ejngorn zaista nije zaostajao ni za kim, osim za Kasparovom i Karpovom.

Zamislite — prvenstva Sovjetskog Saveza 1987. i 1988. Dva turnira od po 17 kola. Ejngorn je izgubio svega dvije partije. +5−1, +3−1, uz remije u svim ostalim partijama.

A to su, praktično, bili najjači turniri na svijetu tih godina. Naročito 1988, kada su se okupili baš svi.

Da nije bio toliko sklon remijima, mogao je da se popne još više, ali nije uspio.

Devedesetih je igrao na open turnirima — ne bez uspjeha, ali bez fanatizma, iako, činilo se, Ejngornu tada još nije bilo ni četrdeset. Ali ne — u novu eru, sa višesatnim treninzima, a potom i kompjuterskim programima i učenjem napamet, nije se uklopio. To jednostavno nije bilo za njega. Odigrati partiju na klasu, zatim polako izaći u šetnju, našaliti se u društvu svojih ljudi — to jeste bilo za njega. Imao je veoma karakterističan glas, koji je njegovom namjerno suvom humoru davao dodatnu dozu komičnosti.

Među mojim prijateljima ima mnogo ljudi koji su dobro poznavali Slavu — podijelite svoja sjećanja. I hajde da pamtimo sjajnog igrača i zanimljivog čovjeka,

Vjačeslava Ejngorna.

(Preneseno sa fejsbuka)

11. avgusta 2026. godine

Sa dubokim žaljenjem obavještavamo vas o iznenadnoj smrti našeg dragog prijatelja i kolege, Muhametova Eldara Kamileviča…

Šahovska federacija Moskve pretrpjela je nenadoknadiv gubitak… njegov svijetli lik zauvijek će ostati u našim srcima.

Eldar nije bio samo talentovani profesionalac u svom poslu, već i čovjek velikog srca. Njegova dobrota, susretljivost i skromnost izazivali su poštovanje kolega i naklonost svih koji su ga poznavali. Njegovim odlaskom šahovska javnost nije izgubila samo vrhunskog profesionalca, već i pravog prijatelja, koji je iskreno bio spreman da pomogne, da savjet, sasluša i podijeli svoje iskustvo.

Iza sebe je ostavio veliko stvaralačko nasljeđe, ispunjeno toplinom, pažnjom i profesionalizmom. Njegovi tekstovi i publikacije oblikovali su stil šahovskog novinarstva.

Eldar Muhametov završio je Katedru za šah na GCOLIFK-u (1992). Bio je vicešampion Rusije 1993. godine, svjetski studentski šampion (1994), kao i pobjednik i osvajač medalja na brojnim međunarodnim takmičenjima.

Nakon povlačenja iz profesionalnog šaha radio je kao trener, organizator i novinar. Dugi niz godina bio je urednik sajta Šahovske federacije Moskve, a decenijama je obavljao i funkciju portparola Šahovske federacije Moskve. Bio je kapiten ženske reprezentacije Moskve (ŠSM), koja je više puta osvajala titulu prvaka Rusije.

Eldar Muhametov živjeće u našim srcima i sjećanjima. Šahovska federacija Moskve upućuje iskreno saučešće njegovoj porodici, rodbini i prijateljima.

Vječna mu slava i hvala…

15. avgusta 2026. godine (subota) biće održan ispraćaj Muhametova Eldara Kamileviča.

Okupljanje ispred sale za ispraćaj — u 10.30.
Početak — u 11.00.

Ceremonija ispraćaja održaće se u sali za ispraćaj
Centralne kliničke bolnice civilnog vazduhoplovstva
(Ivanjkovsko šose, 7, zgrada 2).

Poslije ispraćaja, posmrtni obred i druženje povodom sahrane biće održani u kafeu na adresi Avijacionaja 63, okvirno u 12.30.

Postoji mogućnost dolaska ličnim automobilom do parkinga kod sale za ispraćaj. Prilikom ulaska kroz rampu na teritoriju bolnice, potrebno je obezbjeđenju reći da idete u mrtvačnicu. Zatim na prvom skretanju skrenuti desno i dalje se držati desne strane; put vodi do sale za ispraćaj.

https://moscowchess.org/news/19438

Šahovski svijet oprostio se od Billa Goichberga.

Sa velikom tugom šahovska zajednica primila je vijest o smrti Billa Goichberga, člana Kuće slavnih američkog šaha.

Jedan od najvećih inovatora u američkom šahu, Goichberg je 1966. godine uveo rejtingovane školske turnire, a zatim pokrenuo National High School Championship (1969), National Junior High School Championship (1973), National Elementary (K-6) Championship (1976) i National (K-12) Championship (1991).

Bio je i začetnik turnira bez pušenja (1973), Grand Prix serije (1979) i Rated Beginner Opens (1990). Tokom karijere organizovao je brojne GM i IM norm turnire, pomažući američkim šahistima da osvoje FIDE titule, a ujedno je popularizovao „sudden death“ vremensku kontrolu i Quad format takmičenja.

Bill Goichberg organizovao je hiljade turnira, uključujući i World Open, koji je tokom većeg dijela posljednjih 45 godina važio za najveći otvoreni šahovski turnir na svijetu.

Iskreno saučešće porodici Billa Goichberga, njegovim prijateljima i svima u šahovskoj zajednici čije je živote obilježio svojim radom.

Preminuo šahovski mecena i organizator turnira Oleg Skvorcov

U 58. godini života preminuo je šahovski mecena i organizator brojnih međunarodnih turnira Oleg Skvorcov. Vijest je na društvenoj mreži X saopštio 14. svjetski šampion Vladimir Kramnik.

Uzrok smrti nije objavljen.

„Prije nekoliko sati, u 58. godini života, preminuo je Oleg Skvorcov – veliki zaljubljenik u šah, dugogodišnji mecena i organizator šahovskih turnira u Cirihu. Bio je prvi koji je predložio da se igra tempom od 45 minuta uz dodatak od 10 sekundi, po dvije partije dnevno. Taj tempo šahisti su kasnije počeli da nazivaju Skvorcovljevim tempom. Bio je i moj blizak prijatelj – inteligentan, taktičan i častan čovjek. Počivaj u miru, dragi prijatelju, i hvala ti za sve dobro što si učinio za svijet šaha“, napisao je Kramnik.

Šahovski svijet tuguje zbog odlaska estonskog počasnog velemajstora Iiva Neja, koji je preminuo u 94. godini života.

Rođen 31. oktobra 1931. godine u Tartuu, u Estoniji, Nej je imao blistavu šahovsku karijeru dugu više od osam decenija. Još u mladosti pokazao je veliki talenat, a prvi zapažen rezultat ostvario je 1948. godine, kada je podijelio prvo mjesto na prvenstvu Sovjetskog Saveza za juniore.

Osmostruki prvak Estonije (1951, 1952, 1956, 1960–1962, 1971. i 1974. godine), Nej je osvajao prvenstvo baltičkih republika 1961. u Palangi, 1962. u Tartuu, 1963. u Estoniji i 1964. u Pernuu. Takođe je četiri puta učestvovao na prestižnim prvenstvima Sovjetskog Saveza.

Na vrhuncu karijere, Nej je 1964. godine osvojio titulu međunarodnog majstora. Iste godine podijelio je prvo mjesto sa Paulom Keresom na turniru Hoogovens u Bejvervejku (kasnije poznatom kao Corus, a danas kao Tata Steel), završivši ispred Lajoša Portiša, Borislava Ivkova, Benta Larsena i Bruna Parme. Kasnije je ostvario zapažene rezultate u Bejvervejku 1966. (5. mjesto), Cinojvicu 1966. (4–6. mjesto) i Talinu 1969. (2–3. mjesto).

Kao priznanje za njegove konstantno snažne rezultate od pedesetih do sedamdesetih godina, Savjet FIDE dodijelio je Neju titulu počasnog velemajstora u februaru 2024. godine.

Nejovo nasljeđe daleko prevazilazi njegove rezultate za šahovskom tablom. Bio je veoma uspješan trener svjetskih šampionki u ženskom šahu None Gaprindašvili i Maie Čiburdanidze, a posebno je poznato da je bio jedan od sekundanata Borisa Spaskog u legendarnom meču za titulu svjetskog prvaka 1972. godine protiv Bobija Fišera u Rejkjaviku.

Zajedno sa američkim velemajstorom Robertom Birnom napisao je poznatu knjigu „Obe strane šahovske table“, koja pruža jedinstven i neposredan uvid u dramu i napetost meča iz 1972. godine.

Više od 25 godina Nej je bio jedan od vodećih šahovskih trenera u Estoniji, podučavajući generacije jakih igrača. Takođe je dugi niz godina obavljao funkciju predstavnika FIDE za zonu 1.7 (Estonija, Letonija i Litvanija).

Kroz svoje knjige, komentare i trenerski rad, Iivo Nej je predstavljao važan most između sovjetske šahovske škole i ostatka svijeta. Čak i tokom vrhunca Hladnog rata, njegova saradnja sa zapadnim igračima i novinarima pomagala je u izgradnji međusobnog poštovanja preko Gvozdene zavjese.

FIDE, zajedno sa cjelokupnom svjetskom šahovskom zajednicom, upućuje najdublje saučešće porodici Iiva Neja, njegovim prijateljima i Estonskoj šahovskoj federaciji.

Fotografija: Vallo Kruuser | Delfi Meedia

https://tinyurl.com/3j6b8fe3

Tužne vijesti iz Estonije – preminuo je Ivo Nej.

Jedan od veterana šahovskog svijeta, koji je dao ogroman doprinos kao igrač, teoretičar, trener i veliki popularizator naše igre.

U maloj Estoniji šah se oduvijek povezivao sa imenom Paul Keres, ali vjerovatno je najsjajniji trenutak estonskog šaha bila zajednička pobjeda Keresa i Neja na turniru u Bejvervejku (preteči današnjeg Vajk an Zea) 1964. godine. Iza njih su tada ostali Bent Larsen, Lajoš Portiš i drugi. Za Keresa je to bila još jedna pobjeda u velikoj karijeri, a za Neja vrhunac njegove šahovske karijere.

Po tadašnjim pravilima nije dobio titulu velemajstora i ostao je međunarodni majstor. Tek prije nekoliko godina FIDE mu je dodijelila titulu počasnog velemajstora.

Uopšte, Ivo je bio jedna od ključnih ličnosti estonskog šaha. Njegova televizijska emisija o šahu godinama se emitovala na estonskoj televiziji, a njegov učenik Lembit Ol (nažalost, prerano i tragično preminuo) bio je među najjačim šahistima svijeta devedesetih godina.

Međutim, Nejovo ime bilo je dobro poznato i daleko izvan njegove domovine.

Bio je član trenerskog tima Borisa Spaskog, pomagao je Noni Gaprindašvili, a zajednički rad sa velemajstorom Robertom Birnom na knjizi o meču Fišer – Spaski donio mu je veliku prepoznatljivost i na Zapadu.

Kada čovjek ode u tako dubokoj starosti, teško je govoriti o nepravednoj sudbini.

Ipak, ostaje tuga.

Neka mu je vječna slava.

Napisao GM Emil Sutovsky (na fejsbuku)

IM Aleksandar Davidović – David (1961-2026)

Piše: FM Dragan Živić

Ovozemaljski život je napusti dobri naš David, IM Aleksandar Davidović. Preminuo je u Australiji.

Posebnim rečima od njega se oprostio dugogodišnji prijatelj, Dr Hadži Rade D. Paravina, koji živi u Hjustonu (prevedeno sa engleskog):

„Aleksandar Davidović – David, moj drug iz detinjstva, upokojio se u Gospodu. Bio je otac troje dece, divan čovek, prijatelj i vizionar koji je tokom života dokazivao da se može biti uspešan na načine koje većina ljudi ne može ni da pojmi. Od 1993. godine živeo je u Adelajdu, u Južnoj Australiji. Bio je doktor računarskih nauka, inovator, vlasnik brojnih TV kanala, autor muzičke TV serije i enciklopedije o dinosaurusima, uspešan na berzi, kao i strastveni putnik koji je godinama putovao oko sveta…

Ipak, ono što je najviše obeležilo njegov bogati život bio je šah. Bio je međunarodni majstor (IM) sa najvišim FIDE rejtingom od 2425. Učestvovao je na stotinama turnira i mnoge od njih osvojio. Nastupao je za Australiju na dve šahovske olimpijade i drži nacionalni rekord: u 20 partija na tim takmičenjima ostvario je 19 pobeda ili remija i samo jedan poraz. Nakon završetka igračke karijere, postao je izuzetno uspešan trener mladih šahista, među kojima su bili jedan svetski šampion i više od deset prvaka Australije u kategoriji do 20 godina.

Viđao sam svog dragog Davida desetak puta tokom poslednjih dvadeset godina – u Hjustonu, Adelajdu i Srbiji. Vezuju me za njega prelepe uspomene duge više od 50 godina. Neka mu Gospod podari nebeski blagoslov u Carstvu nebeskom“.

Na drugoj slici naš susret u Nišu, davne 2018.godine.

(Preneseno sa fejsbuk stranice FM Dragana Živića)

Radoje Marinković (24.01.1942 – 29.06.2026.)

Sa dubokom tugom i iskrenim poštovanjem obaveštavamo šahovsku i sportsku javnost da nas je, posle duge i teške bolesti, u 85. godini života napustio Radoje – Rade Marinković, istaknuti šahovski radnik, dugogodišnji član Upravnog odbora Omladinskog šahovskog kluba „Paraćin“ i jedan od ljudi koji su svojim radom ostavili neizbrisiv trag u razvoju paraćinskog šaha.

Rade je gotovo čitav svoj život posvetio šahu. Iako je tokom bogate profesionalne karijere obavljao odgovorne rukovodeće funkcije u velikim privrednim kolektivima u Paraćinu i Kruševcu, šah je ostao njegova najveća ljubav i životna strast, kojoj je ostao veran do poslednjih dana.

Bio je odličan šahista, pripadnik generacije čuvenih „starih prvokategornika“, iz vremena kada su visoka šahovska zvanja bila rezervisana samo za najjače igrače. Zbog brojnih poslovnih obaveza i velikog angažovanja u organizaciji šahovskog života nikada se nije u potpunosti posvetio takmičarskoj karijeri. Ipak, svaki put kada bi seo za tablu i nastupio za svoju ekipu, bio je oslonac saigračima i donosio dragocene poene. Nosilac je zvanja nacionalnog šahovskog sudije, a od 2013. godine posedovao je i FIDE sudijsku licencu.

Njegov životni i šahovski put neraskidivo su vezani za Paraćin i Kruševac. Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina bio je jedan od nosilaca šahovskog života u okviru ŠK SFS Borac, pri Srpskoj fabrici stakla. Posebno će ostati upamćene dve simultanke tadašnjeg svetskog prvaka Anatolija Karpova, koje je upravo Rade Marinković organizovao u Paraćinu, čime je gradu podario događaje koji i danas zauzimaju posebno mesto u njegovoj sportskoj istoriji.

Po povratku iz Kruševca, sav svoj entuzijazam i bogato iskustvo ugradio je u razvoj Omladinskog šahovskog kluba „Paraćin“. Od samog osnivanja bio je član Upravnog odbora, a sa posebnom pažnjom brinuo je o drugoj i trećoj takmičarskoj ekipi kluba, koje su nastupale pod nazivima OŠK Paraćin 2 – DCK i OŠK Paraćin 3 – DCK. Neprestano se zalagao za jedinstvo paraćinskog šaha, verujući da svi šahisti treba da budu okupljeni pod jednim krovom, kao i da što više mladih ljudi pronađe svoje mesto u šahu – ne samo kao igrači, već i kao organizatori, sudije i sportski radnici.

Nemerljiv doprinos dao je i razvoju Međunarodnog šahovskog festivala u Paraćinu. Dugi niz godina uspešno je obavljao dužnost direktora festivala, a kada mu zdravstveno stanje više nije dozvoljavalo aktivno učešće u organizaciji, klub mu je, kao znak zahvalnosti i poštovanja, dodelio zvanje počasnog direktora festivala.

Svi koji su imali privilegiju da ga poznaju pamtiće ga kao čoveka izuzetne mirnoće, mudrosti i dostojanstva. Bio je blag u ophođenju, nenametljiv u savetima, ali uvek spreman da sasluša, pomogne i ohrabri. Njegovo iskustvo, smirenost i ljudska toplina predstavljali su oslonac mnogim generacijama paraćinskih šahista.

Odlaskom Radoja – Radeta Marinkovića paraćinski šah izgubio je jednog od svojih najodanijih stvaralaca i čuvara njegovih vrednosti. Njegovo ime zauvek će ostati utkano u istoriju našeg kluba i grada, a uspomena na njega živeće kroz sve ono što je stvorio i kroz ljude kojima je nesebično prenosio svoje znanje, iskustvo i ljubav prema šahu.

Sahrana Radoja – Radeta Marinkovića obaviće se u utorak, 30. juna 2026. godine, u 13.00 časova na groblju u Starom Bračinu.

Neka mu je večna slava i hvala.

Preneseno sa fejsbuk stranice SAŠE JEVTIĆA

Šahovski savez Srbije

Na današnji dan, pre 40 godina, preminuo je velemajstor Borislav Bora Milić (20. 10. 1925 – 27. 05. 1986). Milić je šahu i šahovskom životu u Srbiji i SFRJ dao nemerljiv doprinos u mnogim oblastima.

Kao šahista, bio je jedan od vodećih jugoslovenskih igrača tog vremena (uz Gligorića, Matanovića, Ivkova…). Kao član reprezentacije SFRJ nastupio je na dve Šahovske olimpijade, i osvojio dve medalje. 

Posle završetka bogate i uspešne šahovske karijere, bio je generalni sekretar Šahovskog saveza Jugoslavije, ali i jedan osnivača „Šahovskog  informatora“, samim tim i među tvorcima svetski čuvenog sistema znakova, bez kog se ni danas ne mogu zamisliti konentari šahovskih partija.  

Bio je i stalni saradnik jedne od svetski najuglednijih izdavačkih klua iz oblasti šahovske literature „New In Chess“.

Šahovski savez Srbije sa ponosom čuva uspomenu na jednog od najuspešnijih srpskih šahista i šahovskih radnika.

(Preneseno sa fejsbuka)

Evropska šahovska zajednica tuguje zbog smrti velemajstora Jána Plachetke, koji je preminuo 24. maja 2026. godine u 81. godini života. Kao jedna od najznačajnijih ličnosti slovačkog i evropskog šaha, Plachetka iza sebe ostavlja nasljeđe koje je oblikovalo generacije igrača i pomoglo da Slovačka zauzme svoje mjesto na svjetskoj šahovskoj mapi.

Rođen 18. februara 1945. godine u Trenčín, tadašnjoj Čehoslovačkoj, Plachetka je šah otkrio sa osam godina i brzo pokazao izuzetan talenat. Njegov uspon kroz evropska takmičenja obilježili su dosljednost, kreativnost i beskompromisni borbeni duh za tablom.

Godine 1978. dobio je FIDE titulu velemajstora — istorijski trenutak, jer je postao prvi slovački šahovski velemajstor. To priznanje uslijedilo je nakon niza zapaženih rezultata, uključujući diobu prvog mjesta u Polanica-Zdrój (1975), prvo mjesto u Sofiji (1979), prvo mjesto u Trnavi (1979), kao i diobu prvog mjesta u Strasbourgu (1985). Takođe je osvojio prvenstvo Slovačke 1993. godine u Topoľčianky.

Plachetka je od 1980. do 1986. bio cijenjeni član čehoslovačke reprezentacije na Šahovskim olimpijadama, predstavljajući svoju zemlju na najvišem nivou ekipnog takmičenja. Njegov repertoar otvaranja, naročito majstorstvo u Benko gambitu, proučavali su i cijenili igrači širom Evrope.

Njegova posvećenost šahu nadilazila je igračku karijeru. Godine 2009. dobio je FIDE titulu seniorskog trenera sa doživotnom licencom, posvetivši se razvoju novih generacija šahista i dajući nemjerljiv doprinos šahovskom obrazovanju i razvoju u Slovačkoj.

Čak i u poznim godinama ostao je aktivan učesnik veteranskih turnira, pokazujući doživotnu ljubav prema igri koja ga je definisala.

Ján Plachetka će ostati upamćen ne samo kao pionir i šampion, već i kao pravi džentlmen šaha — čovjek koji je dao sve igri koju je volio. Evropska šahovska unija izražava iskreno saučešće njegovoj porodici, prijateljima, slovačkoj šahovskoj zajednici i svima koji su imali čast da ga poznaju.

Neka uspomena na njega traje koliko i igra kojoj je tako vjerno služio.

Evropska šahovska unija
(Preneseno sa fejsbuka)

Plachetka,Jan (2450) – Balashov,Yuri S (2530) [E15]
Tirnavia Trnava, 1989

 1.Nf3 Nf6 2.d4 e6 3.c4 b6 4.g3 Ba6 5.b3 Bb7 6.Bg2 Bb4+ 7.Bd2 a5 8.0–0 0–0 9.Bf4 a4 10.bxa4 d5 11.Ne5 Nc6 12.a3 Be7 13.Nc3 Nxe5 14.Bxe5 Ne4 15.Qc2 Nxc3 16.Qxc3 Bd6 17.Bxd6 Qxd6 18.Rfc1 Ra7 19.c5 bxc5 20.Qxc5 Qxc5 21.Rxc5 Rxa4 22.Rxc7 Ba6 23.e3 Ra8 24.Bf3 Bd3 25.Bd1 Rc4 26.Rb7 g6 27.Kg2 Kg7 28.g4 g5 29.a4 Ra5 30.Kg3 h6 31.h4 gxh4+ 32.Kxh4 Bc2 33.Bxc2 Rxc2 34.f4 Rc3 35.f5 exf5 36.Rf1 Rxe3 37.Rxf5 Rxa4 38.Rfxf7+ Kg6 39.Rg7+ Kf6 40.Rgf7+ Kg6 41.Rg7+ Kf6 42.Rh7 Kg6

43.Rbf7 1–0

Plachetka,Jan (2450) – Stohl,Igor (2455) [B86]
CSR-ch int Prague (15), 1989

 1.e4 c5 2.Nf3 d6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nf6 5.Nc3 a6 6.Bc4 e6 7.Bb3 Nbd7 8.Qe2 Nc5 9.Bg5 Be7 10.f4 h6 11.Bxf6 Bxf6 12.0–0–0 Qc7 13.Kb1 Bd7 14.Rhe1 0–0 15.g4 b5 16.g5 hxg5 17.fxg5 Be5 18.Qh5 g6 19.Qh4 Nxb3 20.axb3 b4 21.Nf5 Bb5 22.Re3 Rfc8 23.Nh6+ Kg7 24.Rf3 bxc3 25.Rxf7+ Qxf7 26.Nxf7 Kxf7 27.bxc3 Rxc3 28.Rxd6 Rh8 29.Qf2+ Ke7 30.Rb6 Rf8

31.Rxe6+ Kxe6 32.Qxf8 Re3 33.Qc8+ Kd6 34.Qd8+ 1–0

IM Jan Adamski

Preminuo je poznati poljski šahista IM Jan Adamski.

Jan Adamski je poljski šahista rođen 11. novembra 1943. u Varšavi, nosilac titule internacionalnog majstora od 1976. godine. Njegov najveći uspjeh bio je osvajanje prvenstva Poljske 1982. godine. Tokom karijere osvojio je i pet srebrnih i dvije bronzane medalje na prvenstvima Poljske, dok je dva puta bio prvak Poljske u ubrzanom šahu.

Adamski je više puta nastupao za reprezentaciju Poljske na šahovskim olimpijadama — igrao je na Olimpijadama u Luganu, Zigenu, Nici, Buenos Ajresu, Lucernu i Solunu između 1968. i 1984. godine.

Njegov najveći rejting bio je oko 2470 početkom 1977. godine.

Bio je poznat i kao trener, a među njegovim učenicima bila je i poznata poljska šahistkinja WGM Agnieszka Brustman. Smatra jednim od značajnijih poljskih šahista generacije sedamdesetih i osamdesetih godina.

Evo i sjećanja na IM Jana Adamskog koje je objavio GM Krasenkov:

IM Jan Adamski, nekada poznati, a danas prilično zaboravljeni poljski šahista, preminuo je.

Stariji igrači i oni koje zanima istorija šaha vjerovatno pamte njegovo ime iz kontroverzne priče o njegovoj partiji protiv Mihaila Talja 1974. godine. Za mene, prosječnog sovjetskog šahovskog majstora tog doba, koji je živio u zatvorenoj zemlji, Jan je bio jedan od prvih stranih igrača koje sam sreo za tablom, doduše u brzopoteznoj partiji.

Priča se dogodila u Tbilisiju, glavnom gradu Gruzije, u maju 1986. godine (tačno prije 40 godina!). Tamo sam služio kao niži oficir u sovjetskoj vojsci, a održavalo se takozvano Prvenstvo prijateljskih armija (armija Varšavskog pakta). Nisam bio dovoljno jak da se kvalifikujem za reprezentaciju Sovjetske armije; umjesto toga, radio sam u pres-centru i komentarisao partije za turnirski bilten.

Međutim, bio je jedan slobodan dan kada je održan brzopotezni turnir. Učestvovao sam i imao priliku da igram protiv Jana i drugih stranih igrača. Koliko se sjećam, naša partija završena je remijem.

Kasnije je u Poljskoj Janov štand sa šahovskim knjigama bio atrakcija svakog turnira. Nažalost, toga više neće biti.

Počivaj u miru, Jane.

GM Mihal Krasenkov

Evo i nekoliko partija preminulog šahiste:

Malich,Burkhard (2535) – Adamski,Jan (2470) [A46]
Leipzig DSV Leipzig (14), 15.12.1977

 1.Nf3 Nf6 2.d4 e6 3.Bg5 c5 4.e4 cxd4 5.Nbd2 Nc6 6.e5 h6 7.Bh4 g5 8.Bg3 Nh5 9.Bb5 g4 10.Bh4 Qb6 11.Bxc6 Qxc6 12.Nxd4 Qxg2 13.Rf1 Qxh2 14.Qxg4 Qxe5+ 15.Kd1 Nf6 16.Qf3 Be7 17.Qd3 Qh5+ 18.N2f3 Qg6 19.Qb3 a6 20.c4 d6 21.Rg1 Qh5 22.Ne2 b5 23.Ng3 Qg4 24.Qc3 Bb7 25.Ke2 Qxc4+ 26.Qxc4 bxc4 27.Rac1 Rc8 28.Nd2 a5 29.Kd1 Ng4 30.Bxe7 Kxe7 31.Nxc4 Rc5 32.Nxa5 Bf3+ 33.Kd2 Rd5+ 34.Ke1 Re5+ 35.Kd2 Rd5+ 36.Ke1

36…Rc8 0–1

Adamski,Jan (2415) – Kuligowski,Adam (2495) [A33]
Lublin Lublin, 1979

 1.c4 c5 2.Nf3 Nf6 3.Nc3 Nc6 4.d4 cxd4 5.Nxd4 e6 6.Ndb5 Bb4 7.Bf4 d5 8.Nc7+ Ke7 9.Nxa8 Ne4 10.Bd2 Nxd2 11.Qxd2 Qa5 12.cxd5 exd5 13.e3 Rd8 14.Bd3 Ne5 15.0–0 d4 16.exd4 Rxd4 17.Rfe1 Kd6 18.Qe3 Rxd3

19.Rad1 Bf5 20.Rxd3+ Nxd3 21.Qe7+ Kc6 22.Qe8+ Kc5 23.Qe7+ Kc6 24.Qe8+ Kc5 25.Re7 Bxc3 26.Rc7+ Kd5 27.Rxc3 Nc5 28.Qxf7+ Be6 29.Nc7+ 1–0

Murshed,Niaz (2380) – Adamski,Jan (2425) [E11]
Goglidze Memorial Tbilisi (Georgia), 1983

 1.d4 Nf6 2.Nf3 e6 3.c4 Bb4+ 4.Bd2 Qe7 5.g3 Nc6 6.Bg2 Bxd2+ 7.Nbxd2 d6 8.0–0 a5 9.e4 e5 10.d5 Nb8 11.a3 a4 12.Ne1 h5 13.c5 dxc5 14.Nc4 Nbd7 15.f4 exf4 16.Rxf4 0–0 17.Nd3 Ng4 18.e5 Ndxe5 19.Re4 f6 20.Ncxe5 fxe5 21.h3 Nf6 22.Rxe5 Qd6 23.Qe2 Bd7 24.Nf4 Rfe8 25.Ne6 Re7 26.Rf1 Rae8 27.Rd1 Qb6 28.Kh2 Bxe6 29.Re1

29…Bg4 0–1

Adamski,Jan (2460) – Skembris,Spyridon (2385) [E06]
Athens op Athens, 1984

 1.Nf3 Nf6 2.c4 e6 3.g3 b6 4.Bg2 Bb7 5.0–0 Be7 6.d4 d5 7.Ne5 0–0 8.Nc3 c6 9.e4 dxc4 10.Nxc4 Ba6 11.b3 b5 12.Ne3 b4 13.Ne2 Bxe2 14.Qxe2 Qxd4 15.Bb2 Qb6 16.Rfd1 a5 17.Ng4 a4 18.Rac1 Ne8 19.e5 axb3 20.axb3 Ra2 21.Ra1 Rxa1 22.Rxa1 Kh8 23.Be4 g6 24.Qd2 Qd8 25.Qh6 Rg8 26.Qf4 Rf8 27.Nf6 Nxf6 28.exf6 Bd6 29.Qh6 Rg8 30.Rd1 Qc7 31.Qg5 c5 32.h4 Nc6 33.h5 Nd4 34.Bxd4 cxd4 35.Kg2 Qd7 36.Rh1 Bf8 37.hxg6 fxg6 38.Bxg6 d3 39.f7 Qc6+ 40.Kg1 Rxg6 41.Qe5+ Rg7

42.Rxh7+ 1–0

MIODRAG RAKIĆ (1957 – 2026)

Šahovski savez Beograda sa žaljenjem obaveštava šahovsku javnost da je preminuo Miodrag Rakić, šahovski zaljubljenik, istaknuti trener i funkcioner.
Pored toga što je voleo da učestvuje na svim vrstama šahovskih takmičenja, neizbrisivi trag Miodrag Rakić ostavio je kao šahovski pedagog, zbog koga su mnoga deca iz njegovih Leštana zavolela šah. Iz te škole ponikli su mnogi državni prvaci u mlađim kategorijama, a svakako najznačajnije rezultate ostvarila je najstarija kćerka Marija, seniorska prvakinja države, višestruka reprezentativka i kadetska vicešampionka Evrope.
Od 2014 – 2016. godine Miodrag Rakić bio je predsednik Šahovskog saveza Beograda, u više navrata bio je član Izvršnog (Upravnog) odbora Šahovskog saveza Srbije, a tokom 2010. godine i v.d. predsednika Saveza.
Mnogi šahisti pamtiće druženja koja je organizovao u svom domu, koji je bio i svojevrstan šahovski hram.
Miodrag Rakić biće sahranjen u sredu 13. maja u Leštanima. Okupljanje je u 11.30 časova u crkvi Sv. Georgija, a opelo će početi u 12.30 časova.
Povodom smrti Miodraga Rakića, predsednik ŠS Beograda Vladimir Šakotić uputio je izraze saučešća ŠK „Leštane“, a u ime ŠSB sahrani će prisustvovati v.d. izvršnog direktora Ognjen Pejčinović.

(Preneseno sa fejsbuk stranice Šahovskog saveza Beograda)

FIDE

Matti Uimonen (1959–2026)

Sa dubokom tugom smo primili vijest o smrti Mattija Uimonena, cijenjenog člana reprezentacije Finske, tokom Svjetskog ekipnog prvenstva za seniore u Drač. Imao je 67 godina.

Rođen 1959. godine, Matti je stekao nacionalnu titulu kandidata majstora (CM), iako će biti zapamćen manje po svojim rezultatima za tablom, a više po svojoj nepokolebljivoj posvećenosti i neumornom doprinosu u mnogim oblastima šaha. Dugi niz godina radio je kao softverski developer u kompaniji Receptum Oy, ali je uvijek nalazio vrijeme za svoju najveću strast — šah.

Kao cijenjeni šahovski sudija i aktivan organizator turnira, Uimonen je neumorno promovisao šah među slabovidim i slijepim igračima. Tokom više decenija bio je kapiten finske reprezentacije za šahiste sa oštećenjem vida.

Takođe je obavljao funkciju potpredsjednika u HSK Chess Club i održavao zvanični sajt kluba kao webmaster.

FIDE izražava iskreno saučešće njegovoj porodici, prijateljima i saigračima.

Nažalost, danas smo primili potresnu vijest sa Svjetskog ekipnog prvenstvu za seniore (veterane) u Draču, Albanija. Igrač finske ekipe 65+ (Finska 2), Matti Uimonen, preminuo je.
Matti je bio poznat kao posvećeni šahovski entuzijasta, igrač koji je duboko volio igru i nadahnjivao ljude oko sebe svojom strašću i sportskim duhom.
Sedmo kolo prvenstva počelo je minutom ćutanja u čast gospodina Uimonena. Izražavamo najdublje saučešće njegovoj ožalošćenoj porodici, njegovom klubu, Finskom šahovskom savezu i FIDE porodici.

IM Momčilo Despotović (1948 – 2026)

Šahovski klub „Rad“ sa žaljenjem saopštava da je preminuo njihov istaknuti član, internacionalni majstor Momčilo Despotović.
Po obrazovanju je bio diplomirani pravnik, a u advokatskoj karijeri uspešno je nastavio porodičnu tradiciju. U svom profesionalnom radu nesebično je (besplatno) pomagao šahistima.
U šahovskoj karijeri ostaće upamćen kao internacionalni majstor, ali pre svega kao dvostruki omladinski šampion Jugoslavije (1965. i 1966. godine), a pre toga i omladinski prvak Srbije 1965. godine.
Ipak, pored titule internacionalnog majstora, od posebnog značaja je njegovo učešće u meču Jugoslavije i SSSR-a. U ekupnim takmičenjima nastupao je za C. Zvezdu, Gošu i Rad (kao omladinac i kao senior) i postizao zapažene rezultate.
Započinjanjem advokatske karijere, šah je otišao u drugi plan, pa nije postao velemajstor, što mu je po ukupnom šahovskom razvoju nesumnjivo pripadalo.
Pored igračkih sktivnosti ostavio je traga u našem šahu i kao trener. pre svega sestara Marić, Alise i Mirjane. Takođe bio je i predavač u Šahovskoj akademiji ŠK „Rad“, koja je, nažalost, prinudno prekinuta sa radom 2018. godine.
Treba reći da se ogledao i u spisateljskom radu. Naime, napisao je i jednu šahovsku knjigu zajedno sa velemajstorom Dušanom Rajkovićem.
Oproštaj od Momčila biće u ponedeljak 6.aprila, u 12:30 na Novom groblju u Beogradu.

Šahovski savez Beograda

De Firmian,Nick E – Despotovic,Momcilo (2440) [C06]
Smederevska Palanka Smederevska Palanka (2), 07.06.1981

 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nd2 Nf6 4.e5 Nfd7 5.Bd3 c5 6.c3 b6 7.Ne2 Ba6 8.Bb1 cxd4 9.cxd4 Nc6 10.Nf3 Bb4+ 11.Bd2 Bxd2+ 12.Qxd2 Qe7 13.a3 Na5 14.Qd1 Rc8 15.b4 Bxe2 16.Kxe2 Nc4 17.Re1 f6 18.exf6 Qxf6 19.Kf1 0–0 20.Ra2 Qh6 21.Kg1 Rf6 22.Qd3 Rcf8 23.Rae2 R8f7 24.Nd2 b5 25.a4 Nxd2 26.Rxd2 bxa4 27.Rde2 Nf8 28.Bc2 Ng6 29.g3 Qh3 30.f4 Nf8 31.Qb5 a3 32.f5 g6 33.Qa5 gxf5 34.Qxa3 f4 35.Qf3

35…fxg3 0–1

Matulovic,Milan (2490) – Despotovic,Momcilo (2440) [C03]
Smederevo Smederevo, 1981

 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nd2 Be7 4.e5 c5 5.c3 Nc6 6.Ndf3 Qb6 7.Bd3 cxd4 8.cxd4 Bb4+ 9.Kf1 Bd7 10.a3 Be7 11.Ne2 h5 12.h4 Nh6 13.g3 Ng4 14.b4 a6 15.Bf4 Na7 16.Nc3 Rc8 17.Na4 Bxa4 18.Qxa4+ Nb5 19.Kg2 0–0 20.Qd1 g6 21.Bxb5 Qxb5 22.Re1 Rc3 23.Bd2 Rc4 24.Rc1 Rfc8 25.Rxc4 Qxc4 26.Qc1 Rc6 27.Qxc4 Rxc4 28.Rc1 b5 29.Rxc4 dxc4 30.Ne1 Bf8 31.Kf3 f6 32.exf6 Nxf6 33.Nc2 Kf7 34.Bg5 Nd5 35.Ke4 Bg7 36.f3 Nc3+ 37.Ke3 Nd5+ 38.Ke4 Nc3+ 39.Ke3 Bf6 40.Bf4 Nd5+ 41.Ke4 Nc3+ 42.Ke3 Ke8 43.Be5 Be7 44.Kd2 Nd5 45.Ne3 Nxe3 46.Kxe3 Kd7 47.Ke4 Kc6 48.Bf4 Bd6 49.Be5 Bc7 50.Ke3 Bxe5 51.dxe5 Kd5 52.f4

52…c3 53.Kd3 c2 54.Kxc2 Ke4 55.Kc3 Kf3 56.Kd4 Kxg3 57.Kc5 Kxf4 58.Kb6 g5 59.hxg5 Kxe5 0–1

Despotovic,Momcilo – Messa,R [A65]
Ivrea 33/128, 1982
[Despotovic,Momcilo]

1.d4 Nf6 2.c4 g6 3.Nc3 Bg7 4.e4 d6 5.f3 0–0 6.Bg5 c5 7.d5 e6 8.Qd2 exd5 9.cxd5 a6 10.a4 Nbd7 11.Nh3! Qa5 12.Nf2N [12.Ra3?! Ao 32/(130)] 12…b5 13.Be2 b4?! 14.Ncd1 Nb6 15.Ne3! Bd7 16.0–0 Rfc8 [16…Bxa4? 17.Nc4 Nxc4 18.Bxc4+-; 16…Nxa4? 17.Bd1!+-] 17.Nc4 Nxc4 18.Bxc4± Qd8! 19.b3 Qf8 20.Qd3?! [20.Rae1! i x Kh1, f4] 20…a5 21.Rae1 Re8 22.f4 [22.Bc1!] 22…h6 23.Bh4 Nh5 24.Qf3 Bd4 25.f5 [25.Kh1 i x Nd3] 25…Qg7 26.Kh1 Bf6 [26…Nf6 27.Bg3!] 27.Bxf6 Nxf6 [27…Qxf6 28.g4 Ng7 29.Nd3±]

28.Qf4! gxf5 29.Qxd6 Rad8 [29…fxe4 30.Nd1!+-] 30.e5+- Nh5 31.Nd3 f4 32.Qxc5 Kh8 33.Qf2 Rg8 34.Re2 Bg4 35.Rd2 Qg5 36.Nxf4 Rg7?“ 37.Nxh5 Qxh5 38.Qf6 Rdg8 39.d6 Be6 40.Bxe6 fxe6 41.d7 1–0

Baumbach,Friedrich – Despotovic,Momcilo [A59]
corr 32/124, 1981
[Despotovic,Momcilo]

1.d4 Nf6 2.c4 c5 3.d5 b5 4.cxb5 a6 5.bxa6 Bxa6 6.Nc3 d6 7.e4 Bxf1 8.Kxf1 g6 9.g4 Bg7 10.g5 Nh5 11.Nge2 Qc8 12.Kg2 Qg4+ 13.Ng3 Nf4+ 14.Bxf4 Qxf4 15.h4 0–0 16.Rh3 Bxc3!!N [16…Na6± Ao 27/145] 17.bxc3 f6! 18.Qe2 [18.gxf6 Rxf6 19.Qe2 Nd7 i x Raf8i s] 18…fxg5 19.hxg5 [19.h5 g4 20.Rh4 Qf3+µ] 19…Nd7µ 20.a4 Ne5 21.Nf1 [21.Rah1 Rf7µ]

21…c4! 22.Qe3 Nd3 23.Ra2 Qe5 24.Rf3 Rxf3 25.Kxf3 Qxc3–+ 26.Kg2 Qb3 27.Ra1 Qb2 28.Rd1 Rxa4 29.Rd2 Qe5 30.Nh2 Ra3 0–1

Morozov,J – Despotovic,Momcilo [C18]
corr 31/357, 1981
[Despotovic,Momcilo]

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Bb4 4.e5 c5 5.a3 Bxc3+ 6.bxc3 Ne7 7.Qg4 0–0 8.Nf3 Nbc6 9.Bd3 f5 10.exf6 Rxf6 11.Bg5 Rf7 12.Qh3 h6 13.Bg6 Rf8 14.Ne5 Nxe5 [14…Qc7!? 15.Bxe7 Qxe7 16.0–0 cxd4 17.cxd4 Nxd4 18.Rae1 Nc6! 19.Bd3 Nxe5 20.Rxe5 Bd7÷] 15.dxe5 Qc7 16.Bxe7 Qxe7 17.0–0 Qg5 18.Qg3 Rf4!N [18…Qxg3 19.hxg3 i x f4i ^=] 19.Qxg5 hxg5³ 20.a4 Bd7 21.a5 Raf8! 22.f3 Rh4! 23.g4? [23.Bd3 c4 24.Be2 Rf5µ; 23.g3 Rh6 24.Bd3 c4 25.Be2 Rf5 26.f4 gxf4 27.gxf4 Rh4µ]

23…c4!–+ 24.Bh5 Kh7 25.Kg2 g6 0–1

Despotovic,Momcilo – Keserovic,Milan [E32]
Jugoslavija 10/650, 1970
[Despotovic,Momcilo]

1.d4 Nf6 2.c4 e6 3.Nc3 Bb4 4.Qc2 d6 5.Nf3 0–0 6.Bg5 h6?! 7.Bh4 Qe7 8.a3 Bxc3+ 9.Qxc3 Nbd7 10.g4!N g5 [10…e5 11.g5 Ne4 12.gxh6±] 11.Bg3 Ne4 12.Qc2 f5 13.h4 Ndf6 14.hxg5 hxg5 15.Nxg5! Nxg5 16.Bh4 Qh7 [16…Nf7 17.g5 i x g6+-; 16…Ngh7 17.g5 Ne8 18.e4±] 17.gxf5 exf5 18.Bg2 f4 19.Qb3 Qf5 20.0–0–0 f3 21.exf3! Be6 [21…Bd7] 22.Qe3! Nfh7 23.Rdg1+- Bxc4 [23…Qf4 24.Bh3! Bxh3 25.Rxh3 Qxe3+ 26.fxe3+-; 23…Kf7 24.f4+-] 24.Bh3! Qxf3 25.Bxg5 Qxe3+ 26.Bxe3+ Kf7 [26…Kh8 27.d5! i x Bd4+-]

27.Bf1! 1–0

Popovic,M – Despotovic,Momcilo [C18]
Jugoslavija 7/209, 1969
[Despotovic,Momcilo]

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Bb4 4.e5 c5 5.a3 Bxc3+ 6.bxc3 Qc7 7.Qg4 f5 8.Qg3 Ne7 9.Qxg7 Rg8 10.Qxh7 cxd4 11.Kd1 Bd7 12.Qh5+ Kd8 13.Ne2 [13.Nf3 Qxc3 14.Ra2 Nbc6 15.Rb2 Kc7 16.Rb5 Rh8 17.Qxh8 Rxh8 18.Bb2 Qxf3+ 19.gxf3 Rh4!=] 13…dxc3 14.f4 [14.Qf3 Nbc6 15.Qxc3 Nxe5 16.Qxc7+ Kxc7 17.Nd4 Ng4 18.Ke1 e5 19.f3! Nf6 20.Nb3 Rac8 21.Bb2²] 14…Qc5! 15.Qf3 d4 16.Qd3?! [16.Qxb7 Nbc6! 17.Qxa8+ Kc7 18.Qxg8 Nxg8³] 16…Nbc6 17.Rb1 [i x Rb5+-] 17…a6 18.Rxb7 Nd5! [i x Nb6, Kc8i s] 19.Rb1 Kc7 20.h4 Rab8! 21.Rxb8 Rxb8 22.h5 Rb1!! 23.h6 Qxa3 24.h7

24...Nxf4!! 25.h8Q [25.Nxf4 Qxc1+ 26.Ke2 Qe1+ 27.Kf3 Nxe5# #] 25…Nxd3 26.cxd3 Nb4!–+ 27.Rh3 Na2 28.Ke1 Nxc1 29.Kf2 Nxe2 30.Bxe2 c2 0–1

Živan Šušulić: Fotografije simultanke velemajstora Slavoljuba Marjanovića 1985. g.

Simultanka u Vlasotincu povodom 22.decembra. Mislim da je simultanka igrana 1985. god. kada je Slavoljub Marjanović postao prvak Jugoslavije

*********

Sjećanje Stanimira ILIĆA, kanadskog majstora

Stanimir ILIĆ: „Igrao sam 2 cuger partije sa Marjanovićem. Jednu kod Bace na Zvezdari i drugi u Slaviji. Naravno obe sam izgubio takoreći BEZ borbe-Oduvao me. Na oba cugera je uzeo 1 mesto. Mislim da je tad bio IM ali je igrao neverovatno jako. Svaki potez je vukao za sekundu ili dve -tokom cele partije!!!“

************

Evo i nekoliko partija našeg proslavljenog velemajstora Slavoljuba Marjanovića koji je juče preminuo:

Marjanovic,Slavoljub (2515) – Jussupow,Artur (2555) [C84]
Minsk International Minsk (Belarus) (12), 22.05.1982

 1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.Bb5 a6 4.Ba4 Nf6 5.d4 exd4 6.0–0 Be7 7.e5 Ne4 8.Nxd4 0–0 9.Nf5 d5 10.Bxc6 bxc6 11.Nxe7+ Qxe7 12.Re1 f5 13.f3 Ng5 14.b3 Re8 15.Ba3 Qf7 16.Nc3 f4 17.Qd2 a5 18.Ne2 Ne6 19.Nd4 Bd7 20.Bc1 Rf8 21.a4 Qg6 22.Ba3 Nxd4 23.Qxd4 Rf5 24.Re2 Re8 25.Rae1 Bc8 26.e6 Bxe6 27.Qc5 Qf7 28.Qxc6 Rf6 29.Qxd5 h6 30.Qxa5 Rg6 31.Qc3 Kh7 32.Kh1 Qf5 33.Re5 Qf6 34.Bb2 Qh4 35.R1e2 Re7 36.Qe1 Qf6 37.Bc3 Qf7 38.a5 Qe8 39.a6 Qc6 40.a7 Bd5 41.Rxe7 Bxf3

42.Rxg7+ 1–0

Mestel,A Jonathan (2500) – Marjanovic,Slavoljub (2515) [B47]
Rakovica Belgrade, 1982

 1.e4 c5 2.Nf3 e6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nc6 5.Nc3 Qc7 6.g3 a6 7.Bg2 d6 8.0–0 Bd7 9.Nxc6 bxc6 10.Na4 Rd8 11.Qe2 Bc8 12.c4 c5 13.Bf4 Bb7 14.Nc3 h6 15.Be3 Be7 16.f4 Bf6 17.e5 Bxg2 18.exd6 Qxd6 19.Rfd1 Bd4 20.Kxg2 Ne7 21.Qf3 Nf5 22.Bf2 Qb6 23.g4 Ne7 24.Ne2 Bxf2 25.Kxf2 0–0 26.Qb3 Qc7 27.Rxd8 Rxd8 28.Rd1 Rxd1 29.Qxd1 g5 30.Qa4 Ng6 31.Qxa6 Nxf4 32.a4 Qe5 33.Qa8+ Kh7 34.Nxf4 gxf4 35.Qf8 Qxb2+ 36.Kf3 Qc3+ 37.Kf2 Qe3+ 38.Kf1 Qf3+ 39.Ke1 Qh1+ 40.Kf2 Qxh2+ 41.Kf1 Qh3+ 42.Kf2 Qe3+ 43.Kf1

43…Kg6 44.Qg8+ Kf6 0–1

Marjanovic,Slavoljub (2515) – Radulov,Ivan (2495) [B17]
Vrnjacka Banja International–14 Vrnjacka Banja (10), 18.04.1983

 1.e4 c6 2.d4 d5 3.Nd2 dxe4 4.Nxe4 Nd7 5.Nf3 Ngf6 6.Ng3 e6 7.Bd3 c5 8.c3 cxd4 9.Nxd4 Ne5 10.Bc2 Be7 11.0–0 0–0 12.Re1 Ng6 13.Bg5 Nd5 14.Bxe7 Ndxe7 15.Qf3 e5 16.Ndf5 Nxf5 17.Nxf5 Qb6 18.Rab1 Re8 19.h4 Bxf5 20.Qxf5 Re6 21.Qe4 Rae8 22.g3 Nf8 23.Bb3 R6e7 24.Rbd1 Nd7 25.Qe3 Nc5 26.Bc4 Na4 27.Bb3 Nc5 28.Rd5 Nxb3 29.Qxb6 axb6 30.axb3 f5 31.Ra1 g6 32.Rd6 e4 33.Rxb6 e3 34.fxe3 Rxe3 35.Rxb7 Rxg3+ 36.Kf2 Rg4 37.Ra4 f4 38.Kf3 Rxh4 39.Rxf4 Rh1 40.Re4 Rf8+ 41.Ke2 Rh2+ 42.Kd3 Rd8+ 43.Kc4 Kh8 44.b4 g5 45.b5 Rxb2 46.Ree7 Rc8+ 47.Kd4 Rh2 48.b6 g4 49.Rbc7 Rd8+ 50.Kc4 g3 51.b7 Rh4+ 52.Kb3 Rh6

53.Rc8 Rb6+ 54.Kc2 Rg8 55.Ree8 Rxe8 56.Rxe8+ Kg7 57.b8Q Rxb8 58.Rxb8 h5 59.Kd2 g2 60.Rb1 1–0

Marjanovic,Slavoljub (2515) – Kurajica,Bojan (2510) [B85]
Bor Bor (9), 1983

 1.e4 c5 2.Nf3 Nc6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 e6 5.Nc3 a6 6.Be2 d6 7.0–0 Nf6 8.Be3 Be7 9.f4 0–0 10.a4 Qc7 11.Kh1 Re8 12.Bf3 Na5 13.Qe2 e5 14.Nf5 Bxf5 15.exf5 e4 16.Nxe4 Nxe4 17.Bxe4 Bf6 18.Bd5 Bxb2 19.Rad1 Rac8 20.Qf2 Nc4 21.Rd3 Qa5 22.Bxb7 Rc7 23.Bd5 Qxa4 24.Bd4 Qb5 25.Bxc4 Rxc4 26.c3 Rc7 27.Rg3 f6 28.Bxf6 Qe2 29.Qg1 a5

30.Rf2 Qxf2 31.Qxf2 a4 32.h3 a3 33.Qd4 1–0

Marjanovic,Slavoljub (2515) – Rogers,Ian (2390) [B01]
Nis Nis (6), 10.1983

 1.e4 d5 2.exd5 Qxd5 3.Nc3 Qa5 4.d4 Nf6 5.Nf3 Bg4 6.h3 Bh5 7.g4 Bg6 8.Ne5 e6 9.Nc4 Qa6 10.a3 Qc6 11.Rg1 Nbd7 12.Ne5 Qb6 13.Nc4 Qc6 14.Qe2 0–0–0 15.Bg5 Kb8 16.0–0–0 Rc8 17.Bg2 Qa6 18.Rge1 Nb6 19.Ne5 Qa5 20.Bd2 Bxa3

21.Qf3 c6 22.Bf4 Ka8 23.bxa3 Qxa3+ 24.Kd2 Qb4 25.Ra1 Qxd4+ 26.Ke2 Nbd5 27.Nxd5 Nxd5 28.Nxg6 hxg6 29.Bd2 Rcd8 30.Red1 Qc4+ 31.Ke1 Qxc2 32.Qa3 a6 33.Rdc1 Nb4 34.Qxb4 Qd3 35.Rxc6 Rd5 36.Bxd5 exd5 37.Rc7 Rb8 38.Ra3 Re8+ 39.Re7 Rxe7+ 40.Qxe7 Qb1+ 41.Ke2 Qb5+ 42.Kf3 1–0

Marjanovic,Slavoljub (2525) – Gheorghiu,Florin (2495) [B42]
Skopje Skopje, 1984

 1.e4 c5 2.Nf3 e6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 a6 5.Bd3 Nf6 6.0–0 d6 7.c4 g6 8.Nc3 Bg7 9.Be3 0–0 10.Be2 Nbd7 11.Qd2 d5 12.exd5 exd5 13.cxd5 Nb6 14.Rfd1 Nbxd5 15.Nxd5 Nxd5 16.Nb3 Be6 17.Bc5 Re8 18.Bf3 Qc7 19.Rac1 Rad8 20.Bd4 Qb8 21.Bxg7 Kxg7 22.Nc5 Nf4 23.Qc3+ f6 24.g3 Nh3+ 25.Kg2 Ng5 26.Nxe6+ Nxe6 27.Rxd8 Rxd8 28.Qb3 Qe5 29.Qxb7+ Kh6 30.Rc4 Nd4 31.Rc7 Rh8 32.Re7 Qf5 33.Be4 Qc5 34.b4 Qc4 35.Qb6 f5

36.Qf6 1–0

Marjanovic,Slavoljub (2525) – Torre,Eugenio (2565) [C80]
Novi Sad Novi Sad, 1984

 1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3.Bb5 a6 4.Ba4 Nf6 5.0–0 Nxe4 6.d4 b5 7.Bb3 d5 8.dxe5 Be6 9.Nbd2 Bc5 10.Nxe4 dxe4 11.Bxe6 fxe6 12.Nd2 Qd5 13.Qh5+ g6 14.Qh4 e3 15.Ne4 Be7 16.Nf6+ Bxf6 17.exf6 e2 18.Re1 Nd4 19.f7+ Kxf7 20.Qf4+ Kg8 21.Qxc7 Qc4 22.Qxc4 bxc4 23.Rb1 Nxc2 24.Rxe2 Nb4 25.Bd2 Nd3 26.Bc3 e5 27.Re4 Rc8

28.f4 exf4 29.Bxh8 Kxh8 30.Re7 g5 31.h3 h5 32.Kf1 g4 33.hxg4 hxg4 34.Ke2 Kg8 35.Re4 Kg7 36.b3 f3+ 37.gxf3 gxf3+ 38.Ke3 f2 39.bxc4 Rb8 40.Rf1 Nb2 41.Rg4+ Kf6 42.Rxf2+ Ke5 43.Rg5+ Ke6 44.Kd4 1–0

Short,Nigel D (2500) – Marjanovic,Slavoljub (2525) [B90]
Olympiad-26 Thessaloniki (11), 30.11.1984

 1.e4 c5 2.Nf3 d6 3.d4 cxd4 4.Nxd4 Nf6 5.Nc3 a6 6.Be3 e5 7.Nb3 Be6 8.Nd5 Nbd7 9.f3 Nxd5 10.exd5 Bf5 11.Qd2 Rc8 12.c4 b6 13.Be2 Be7 14.0–0 Bg6 15.f4 exf4 16.Bxf4 Ne5 17.Nd4 0–0 18.b3 Re8 19.Rad1 Bf6 20.Kh1 h6 21.Bg3 Bg5 22.Qb2 Qd7 23.Qa3 a5 24.Qb2 Re7 25.Nf3 Bf6 26.Qd2 Rce8 27.Rfe1 Ng4 28.Bd3 Ne3 29.Rc1 Bxd3 30.Qxd3 Qg4 31.Qd2 Nf5 32.Bf2 Nh4 33.Bxh4 Bxh4 34.Rxe7 Rxe7 35.Rf1 Bg5 36.Qd1 Be3 37.Re1 f5 38.Qd3 Qe4 39.Qxe4 Rxe4 40.g3 g5 41.Kg2 Kf7 42.Re2 Kf6 43.Ne1 Bc5 44.Rxe4 fxe4 45.Nc2 Ke5 46.Kf1 b5 47.Ke2 bxc4 48.bxc4 a4 49.Kd2 h5 50.Ke2 Kf5 51.Ne3+

51…Bxe3 52.Kxe3 Ke5 53.h4 gxh4 54.gxh4 a3 55.c5 dxc5 56.d6 Kxd6 57.Kxe4 Ke6 58.Kd3 Kf5 0–1

Velemajstor SLAVOLJUB MARJANOVIĆ

Sa dubokom tugom Evropska šahovska unija je obaviještena o smrti velemajstora Slavoljub Marjanovića, koji je preminuo 8. marta 2026. ♟️

Rođen 6. januara 1955, velemajstor Marjanović bio je jedan od najistaknutijih šahista Srbije. Prestižnu titulu velemajstora osvojio je 1978. godine, čime je započela izuzetna karijera na najvišem međunarodnom nivou. Među njegovim mnogim uspjesima izdvaja se pobjeda na Prvenstvu Jugoslavije u šahu 1985, što je svjedočilo o njegovoj velikoj takmičarskoj snazi i dugogodišnjoj posvećenosti vrhunskom šahu.

Velemajstor Marjanović bio je važan član reprezentacije Jugoslavije, doprinijevši osvajanju bronzane medalje na Šahovskoj olimpijadi 1980. Njegova posvećenost šahu nastavila se i nakon aktivne igračke karijere: 2004. godine dobio je priznanje FIDE Senior Trainer, prenoseći svoje znanje novim generacijama i doprinoseći razvoju šaha širom svijeta.

Više od titula i nagrada, Slavoljub Marjanović ostaće upamćen po sportskom duhu, mentorskom radu i inspiraciji koju je pružio brojnim igračima širom Evrope i svijeta. Njegovo nasljeđe živi u mnogim ljudima kojima je pomogao – kao takmičar, trener i ambasador šaha. Bio je i trener reprezentacija Srbije i Grčkae.

Evropska šahovska unija upućuje iskreno saučešće njegovoj porodici, prijateljima, Šahovskom savezu Srbije i svima koji tuguju zbog njegovog odlaska. Doprinos velemajstora Slavoljub Marjanovića svijetu šaha biće trajno cijenjen i pamćen sa zahvalnošću i poštovanjem.

Neka počiva u miru.

(European Chess Union, preneseno sa fejsbuka)

**********

✞✞✞ IN MEMORIAM ✞✞✞

GM Slavoljub Marjanović (1955-2026)

Danas je u svome domu, preminuo legendarni niški šahista, vrhunski velemajstor i trener, velemajstor Slavoljub Marjanović.

Bio je dugogodišnji selektor grčke i srpske reprezentacije.

Porodica će obavestiti o datumu sahrane

Putuj moj Treneru na neko bolje mesto, dr Bobek ti je spremio dobrodošlicu, a čeka te i plejada vrhunskih šahista i tvojih protivnika.

Velika čast mi je da sam bio tvoj učenik i od solidnog prvokategornika, poleteo ka tituli FM.

(Preneseno sa fejsbuk stranice FM Dragana Živića)

Pišu: Marina Makaričeva i Sergej Makaričev

Šahovski ljubitelji su čvrsto znali: ako igra Timman, neće biti dosadno.

Preminuo je Jan Timman. Vjerovatno ime ovog izuzetnog holandskog velemajstora nije naročito poznato većini naših čitalaca. Vrhunac njegovih sportskih i stvaralačkih dostignuća došao je  relativno nedavno, ali već nepovratno prošla vremena XX vijeka – u doba kada se šah smatrao „ruskom igrom“, u kojoj su bezuslovno dominirali sovjetski velemajstori.

Ta okolnost ostavila je neizbrisiv trag na pogled čitave šahovske javnosti, usmjeravajući posebnu pažnju na rijetke „strance“ koji su mogli ravnopravno da se suprotstave najboljim predstavnicima vodeće šahovske sile. Šezdesetih i početkom sedamdesetih to su prije svega bili Robert Fišer i ništa manje upečatljiv, iako slabiji od legendarnog Amerikanca, Danac Bent Larsen.

Može se reći da su ljubitelji šaha (kako u SSSR-u, tako i van njega) pojavu mladih talenata izvan Sovjetskog Saveza doživljavali prilično dijalektički. Svi su se tome nadali, priželjkujući da se uzdrma ustaljena i naizgled nepromjenjiva šahovska stvarnost. Ali, svjesni da je Fišer „ozbiljna stvar“, a svi ostali – i ne baš, nisu se previše nadali rađanju „pravih“ inostranih zvijezda. Ipak, u zemljama u kojima šah nije izgubio popularnost, mladi talenti su podržavani bez obzira na to hoće li jednog dana postati zvijezde prve veličine.

Zvijezda – ili, ako hoćete, zvjezdica – Jana Timmana zasjala je na šahovskom nebu krajem šezdesetih godina. Osim očiglednog i ogromnog šahovskog talenta, Jan je imao i vrlo privlačan izgled, po kojem se odmah moglo prepoznati da je pravi Holanđanin – ili čak Holanđanka – kao da je sišao sa platna Rembrandta. Imao je izuzetno pravilne, blage crte lica, bez i najmanje oštrine, uz dugu, talasastu kestenjastu kosu.

O tome svjedoči i jedna anegdota o kojoj se dugo, s ironijom, pričalo u profesionalnim šahovskim krugovima. Večerajući u restoranu tokom jednog turnira, Timman je sa prijateljem analizirao upravo odigranu partiju, kada se njegovom sagovorniku obratio pripiti gost, tražeći dozvolu da zapleše s njegovom „šarmantnom damom“. Prema kanonskoj verziji priče, bilo je teško ubijediti nasrtljivca da „to nije dama, nego muškarac“, pa je presudan argument dao sam Jan, ustavši od stola i demonstrirajući svoje nimalo ženske gabarite.

Svojim izgledom mladi Timman savršeno se uklapao u omladinski duh vremena, podsjećajući i na hipike, i na Bitlse, i na duhovnu razigranost tadašnjeg Amsterdama. Njegova igra bila je podjednako upečatljiva – živopisna, bogata, lijepa, kao da pršti improvizacijom i željom da pobjegne od ustaljenih stereotipa. Bilo je jasno da Timman ne glumi da bi pratio modu, već da prirodno izražava sopstvenu suštinu.

Nije ličio ni na mladog Mihaila Talja, ni na već istorijske figure poput Aleksandra Aljehina ili Franka Marshalla, niti na tada tek rođenog i još nepoznatog budućeg 13. svjetskog prvaka Garija Kasparova.

Timman je bio jednostavno – Timman. Njegovo stvaralaštvo, potkrijepljeno visokim rezultatima, privlačilo je ogromnu pažnju i simpatije publike. Ljubitelji šaha znali su: ako igra Timman, dosade neće biti. Uspijevao je da hoda tankom linijom između kreativnosti i težnje ka ljepoti, s jedne strane, i avanturizma radi jeftinog efekta, s druge.

Šah u Holandiji ima duboke korijene, a po nivou „šahovske pismenosti stanovništva“ ta zemlja je tada zaostajala jedino za SSSR-om i Jugoslavijom. Drugim riječima, „obični Holanđani“ voljeli su svog šahovskog idola ne samo zato što pobjeđuje, već i zato što to čini lijepo.

Da li je Timman mogao postati svjetski prvak? Vjerovatno ne. Za osvajanje vrha potrebno je strastveno željeti taj cilj, podrediti mu čitav život. Ta psihologija podsjeća na alpiniste koji uporno osvajaju vrhove, dok „obični smrtnici“ samo odmahuju glavom govoreći: „Pametan u brdo ne ide – pametan brdo zaobiđe.“

Timman nije imao onu posebnu „šampionsku žicu“ koja podrazumijeva sportsko samoodricanje, između ostalog, spremnost da „priguši sopstvenu pjesmu“ kod njega nije postojala, ali je zato ta pjesma odzvanjala veoma jako, darujući šahovskom svijetu izrazito umjetničko nadahnuće i gotovo neumanjenu, tokom godina, ogromnu praktičnu snagu, koja mu je omogućavala da dugi niz godina bude dio svjetske elite, a da 1993. godine odigra meč za titulu svjetskog prvaka FIDE protiv Anatolija Karpova.

I tako, Jana Timmana više nema.
Neka mu je vječna slava.

https://tinyurl.com/3y8hf9xe

FIDE i čitava šahovska zajednica oplakuju odlazak Jana Timmana, koji je preminuo 18. februara u 74. godini. Devetostruki prvak Holandije, vrhunski igrač od kasnih 1970-ih do ranih 1990-ih, višestruki učesnik Turnira kandidata, ostaće upamćen po maštovitom stilu igre, izvanrednim takmičarskim dostignućima i bogatom književnom nasljeđu.

Rođen u Amsterdam, Timman je naučio da igra šah oko osme godine i brzo pokazao izuzetan talenat. Prvi značajan uspjeh ostvario je na Svjetskom juniorskom prvenstvu 1967. u Jerusalemu, gdje je sa samo 15 godina osvojio bronzanu medalju.

Titulu međunarodnog majstora stekao je 1971, a titulu velemajstora dobio 1974, postavši tek treći holandski igrač kojem je to pošlo za rukom, poslije Max Euwe-a i Jan Hein Donnera. Iste godine osvojio je i svoju prvu titulu prvaka Holandije.

Njegov brzi uspon nastavljen je nizom sjajnih rezultata na međunarodnim turnirima. U Hastingu je 1973/74 podijelio prvo mjesto sa Mihailom Taljem, Gennadijem Kuzminom i László Szabó-om; zatim je pobijedio u Somboru 1974. (zajedno sa Borisom Guljkom), Netanji 1975, Rejkjaviku 1976. (sa Fridrikom Olafssonom), Amsterdamu IBM 1978, Nikšiću 1978. (ponovo sa Guljkom) i na Vidmarovom memorijalu 1979.

Na vrhuncu karijere Timman je važio za najboljeg ne-sovjetskog igrača, stekavši nadimak „najbolji na Zapadu“. Do 1982. bio je drugi igrač svijeta, iza samo Anatolij Karpov. Tokom 1980-ih osvojio je niz izuzetno jakih turnira: Amsterdam IBM 1981, Vajk an Ze 1981. i 1985, Linares 1988, Memorijal Euwe 1987. (sa Karpovom) i 1989, te turnir Svjetskog kupa 1989. u Rotterdam. Među ostalim uspjesima izdvajaju se Las Palmas 1981, Mar del Plata 1982, Bugojno 1984. i Sarajevo 1984. (dioba prvog mjesta sa Viktorom Korčnojem).

Timmannova potraga za svjetskom krunom započela je 1972, ali se prvi put plasirao na Turnir kandidata 1985, nakon pobjede na međuzonskom turniru u Taxcu. Vrhunac tog puta bio je meč za titulu na Svjetskom šahovskom šampionatu 1993 protiv Anatolija Karpova (u organizaciji FIDE nakon raskola prije meča Kasparov–Short), koji je Timman izgubio.

Timman je predstavljao Holandiju na 13 Šahovskih olimpijada od 1972. do 2004, igrajući na prvoj table, čak 11 puta. Godine 1976. osvojio je zlatnu medalju za najbolji individualni rezultat na prvoj tabli.

Osim takmičarske karijere, dao je značajan doprinos kao šahovski pisac i urednik, dugogodišnji saradnik magazina New In Chess i objavivši više zapaženih knjiga, među kojima su The Art of Chess Analysis (1980), The Art of Attacking Chess (2014) i Timman’s Titans (2016). Bio je i istaknuti kompozitor završnica – jedan od najjačih praktičnih igrača koji su se istakli i u šahovskoj kompoziciji.

U oktobru 2025. Jan Timman je primljen u Svjetsku šahovsku kuću slavnih kao priznanje za svoj trajni doprinos šahu.

FIDE i svjetska šahovska porodica upućuju najdublje saučešće porodici, prijateljima i bližnjima Jana Timmana.

https://tinyurl.com/36smhemx