ALEKSANDAR ROŠALJ
Rođen je 26.08.1936. godine u Moskvi.
Aleksandar Rošalj je imao je tragično detinjstvo: njegov otac Boris uhapšen je 27. avgusta 1937. godine i pogubljen nekoliko mjeseci kasnije. Njegova majka poslata je u Aktiubinsk kao „član izdajničke porodice“. Aleksandar je tamo naučio da igra šah. 1951. godine, osmogodišnjak, je postao prvak tog regiona među odraslima.
Završio je školu mlade radničke klase sa srebrnom medaljom, ali imao je problema sa fakultetom jer je bio sin „neprijatelja naroda“. Na kraju je uspio da se upiše na Moskovski državni univerzitet za geodeziju i kartografiju. Kasnije se Rošalj prebacio na fakultet za novinarstvo na Moskovskom državnom univerzitetu. U isto vrijeme, radio je kao trener u šahovskom klubu Moskovskog dvorca pionira i školaraca.
U životu Aleksandra Rošalj isticala su se dva interesa: šah i novinarstvo. Igrao je na turnirima, postao majstor i radio kao trener. Šezdesetih godina prošlog vijeka bio je viši trener moskovskog juniorskog tima, gdje je trenirao šahiste od kojih je nastalao dvadesetak majstora, uključujući poznate poput Sergeja Makaricheva i Marka Dvoretskog.
Na kraju mu je šahovsko novinarstvo prevladalo u životu. 1968. godine, na inicijativu tadašnjeg svjetskog prvaka Tigrana Petrosjana, pokrenuta je nedjeljna šahovska rubrika 64. Rošalj je postao vršilac dužnosti sekretara i ostao je na toj funkciji sve dok Petrosjana nije zamjenio kao glavni urednik Anatolij Karpov. Nakon što je rubrika 1980. godine postala časopis, Rošalj je postao zamjenik glavnog urednika prije nego što je postao glavni urednik.
Časopis je krajem osamdesetih ušao u kulturnu istoriju kao prvi sovjetski medij koji je objavio odlomak Nabokovog cenzurisanog romana, čisto iz razloga što je autor obožavao šah.
Rošalj, laureat sovjetskih i međunarodnih nagrada za novinarstvo, objavio je izvještaje o izuzetnim velemajstorima koji su pobudili interes šahovskih ljubitelja. Rošalj je bio predstavnik za medije sovjetskih delegacija na mečevima Karpov-Korčnoj u Bagiju 1978. i Meranu 1981. kao i na drugim važnim takmičenjima. Pratio je mečeve i turnire za najznačajnije sovjetske medije – bio je specijalni dopisnik TASS-a, Svesaveznog radija i televizije ,novina Sovjetski sport, šahovskih pregledda APN, novina “Izvestia”, časopisa “Ogenok” i “Sovjetski savez”. Radeći s Anatolijem Karpovom više godina, posvetio mu je dvije knjige: “Deveta vertikala” i “Pobjeda Karpova u Bagiju”. Objavio je i druge knjige koje su prevedene na strane jezike.
Njegovi su članci i knjige bili fascinantni za čitanje. Promovisao je šah i vidio svoju misiju da što više ljudi zaljubi u šah. Aleksandar Rošalj je umro u Moskvi u maju 2007, kada je još bio glavni urednik časopisa 64 – Šahovska revija. Do poslednjih dana naporno je radio i brinuo se o publikacijama koje je smatrao pozivima svog života.