Posle pola vijeka predanog rada na bilježenju događaja i života srpske zajednice u kanadskom gradu Vindzoru, Branko Malešević odlučio je da se povuče i završi ovaj dugogodišnji stvaralački poduhvat.
U svom obraćanju istakao je da je najvažniju građu koju je tokom godina prikupio i zabilježio učinio dostupnom na posebnom sajtu. Među brojnim zapisima nalazi se i obimna građa o šahu u Vindzoru, ali i o šahovskim aktivnostima u širem okruženju.
Posebno je preporučio da se pogledaju njegove posljednje tri knjige, u kojima je, kako kaže, objedinjeno ono najvažnije o Srbima u Vindzoru, uključujući i njihov šahovski život.
U 90. godini Malešević smatra da je došlo vrijeme da se povuče i prepusti mlađima da nastave posao koji je on predano obavljao punih 50 godina.
Njegova poruka nije samo obavještenje o završetku jednog dugog rada već i podsjećanje na značaj čuvanja istorije, sjećanja i tragova koje je jedna zajednica ostavila tokom decenija.
Branko Malešević: „Sve to stoji na raspolaganju i dostupno je svakome koga može interesovati.“
Legat Branka Maleševića
Branko Malešević (Kukulje kod Srpca, 1937) srpski je publicista i prevodilac, koji je najveći trag ostavio kao hroničar sportskih i drugih aktivnosti Srba u kanadskom Vindzoru.
Jedan je od najaktivnijih predstavnika srpske zajednice u Vindzoru, koja postoji od 1910. godine. Osnovao je i bio prvi predsednik šahovskog kluba „Svetozar Gligorić” u Vindzoru i Srpskog šahovskog udruženja u Ontariju 1998.
Bavio se i novinarstvom – u ulozi urednika „Sportskih vesti” sportskog kluba „Vindzorski Srbi”, „Šahovskog biltena” Srpskog šahovskog udruženja i „Chess News” Vindzorskog šahovskog kluba i „The Maple Leaf Cyclist” Biciklističkog kluba „Javorov list” iz Vindzora. Bio je dopisnik i „Večernjih novosti”, „Vesti”, „Zavičaja”, Radio Beograda, „Glasa kanadskih Srba” i „Amerikanskog Srbobrana”.
Biografiju Branka Maleševića je u svoju sportsku kolekciju uvrstio kanadski sportista i hroničar Entoni Toni Teko (Anthony Tony Techko), a u „Enciklopediju nacionalne dijaspore” srpski hroničar dijaspore Ivan Kalauzović Ivanus.
Biblioteka
Srpski sportski klub „Vindzorski Srbi” 1973–1976 (1976) [Preuzmi PDF]
Vuk Stefanović Karadžić 1787–1987 (1987) [Preuzmi PDF]
Srbi u Vindzoru (2013) [Preuzmi PDF]
My Chess Book 1995–2013 (2013) [Preuzmi PDF]
Janko Maystorovich – Worker and Warrior (2019) [Preuzmi PDF]
Balote-klub „Vindzorski Srbi” (2020) [Preuzmi PDF]
Srbi u Vindzoru i šah 1956-2020 (2020) [Preuzmi PDF]
Sportska aktivnost vindzorskih Srba 1929–2023 (2023) [Preuzmi PDF]
Srpsko šahovsko udruženje 1998–2023 (2024) [Preuzmi PDF]
Sports Activities of Windsor Serbs 1929–2023 (2024) [Preuzmi PDF]
From Kukulje to Windsor – One Story (2024) [Preuzmi PDF]
Milan Vukadinov – šahovski olimpijac – 1936–2002 (2024) [Preuzmi PDF]
Milan Vukadinov – Chess Olympian – 1936–2002 (2024) [Preuzmi PDF]
Srbi u Vindzoru 1910–2025 – 115 godina u gradu ruža i automobila (2026) [Preuzmi PDF]
Biografske priče (2026) [Preuzmi PDF]
Biographical Short Stories (2026) [Preuzmi PDF]
Hemeroteka
Sportske vesti – Sportski klub „Vindozorski Srbi” (1977) [Preuzmi PDF]
Chess News 1997 (2023) [Preuzmi PDF]
Srpsko šahovsko udruženje – šahovski bilteni 1–3” (2023) [Preuzmi PDF]
The Maple Leaf Cyclist 1985–1989 (2023) [Preuzmi PDF]LocationWindsor, ON, CanadaPosted inLegatiTaggedBranko Malešević | Vindzor, Ontario
**************
Evo sada u nekoliko nastavaka dio teksta iz knjige Srbi u Vindzoru 1910–2025 – 115 godina u gradu ruža i automobila (2026)
Šah
Na Mitrovdan, osmog Novembra 1998 godine održan je prvi turnir tek osnovanog Srpskog šahovskog kluba u Vindzoru, koji sa ponosom nosi ime našeg najpoznatijeg velemajstora “Svetozara Gligorića”. Osnivač i prvi predsednik kluba bio je Branko Malešević. Turnir je održan u Trevi Restaurant & Pizza House kod tunela Vindzor-Detroit, poznatom mestu okupljanja šahista. Turniri su zatim održavani u privatnim kućama ili spomenutom restoranu čitave dve godine, a onda su Slobodan (Bob) Davidović i supruga Rada, menadžeri stanbenog kompleksa “Zavičaj” (“Homeland”) ustupili na privremeno raspolaganje izvanredne prostorije za potrebe kluba.
Najaktivniji period rada šahovskog kluba bio je upravo u to vreme i na tom mestu su održani brojni turniri i takmičenja. Ali, s obzirom da je to bio stanbeni objekat, moralo se tražiti drugo, trajnije rešenje. Izbor novog predsednika kluba Branka Stajića 2001 godine ukazao je i na potrebu da se reši pitanje prostorija gde bi klub mogao da radi na duže vreme. Postojala je nada u mogućnost da se klubu ustupi na korišćenje jedna od učionica škole u Srpskom centru, koje inače u vreme kada nema nastave stoje prazne. To nije odobreno s obrazloženjem da je to predviđeno samo za školsku nastavu, a umesto toga ponuđena je prostorija gde se toči alkohol (kafana). Ubrzo se pokazalo da to nije rešenje, jer za igru i učenje šaha potreban je pre svega mir, a takve uslove kafana ne može obezbediti. Za ozbiljan rad šahovskog kluba koji je imao nameru da osnuje i školu šaha za mlađe generacije, to je predstavljalo nerešiv problem i sve aktivnosti kluba su uskoro prestale.
(Nastaviće se)
*