Dmitrij Krjakvin piše o festivalu posvećenom Petru Velikom
Voronješki šahovski festival jedno je od najpopularnijih mjesta za ljubitelje i profesionalce crno-bijele igre tokom školskog raspusta. Vjerovatno već nekoliko generacija igrača učestvuje na ovom takmičenju, koje se ranije zvalo Voronjež Open, zatim Memorijal Aljehina, a sada, već petu godinu, nosi ime Festivala Petra Velikog, koji organizuje novi tim voronjeških organizatora.
Odličan klub u samom centru veoma simpatičnog grada (obavezno pogledajte fotogaleriju u našem slajderu) svake godine okuplja stotine šahista, a na njemu su nastupali mnogi poznati velemajstori (među njima Petar Svidler i Aleksandar Halifman), kao i tada mladi, ali budući šampioni. Ovaj put broj gostiju bio je toliki da će organizacioni komitet morati ozbiljno da razmisli o dodatnim mjestima za sezonu 2027.
Autor teksta je još 2005. godine na turniru u Novošahtinsku upoznao i sprijateljio se sa Pavlom Sirotinom, koji ga je uporno nagovarao da dođe na veliki open u Voronježu (tada je u timu poznatog organizatora Aleksandra Rajetskog mladi Pasha bio zadužen za specijalne nagrade na zatvaranju). Prvo putovanje u Voronjež desilo se prije 20 godina – 2006. godine, nakon čega je autor napisao svoj prvi šahovski članak. To je pokrenulo niz objava na ChessPro.ru i u magazinu „64 – Šahovsko obzorje“, što je 2011. godine dovelo do toga da autor počne da radi kao novinar na sajtu Šahovske federacije Rusije.
Ukratko – gotovo svaki šahista ima posebnu priču vezanu za Voronješki festival. Na otvaranju turnira, Sergej Rudakov je posebno istakao da su upravo ovdje svoje prve međunarodne norme ostvarili svjetski prvak Dommaraju Gukeš i kandidatkinja za titulu svjetske prvakinje Rameshbabu Vaishali. Ovdje je i Javohir Sindarov osvojio svoju posljednju normu velemajstora, a taj turnir je bio detaljno praćen na sajtu ŠFR, pa stariji ljubitelji šaha pamte njegove partije protiv Pavla Ponkratova i Alekseja Pridorozhnog.
Ivan Provotorov, Sergej Kislov i Sergej Rudakov na otvaranju
Zato, prema mišljenju Sergeja Ivanoviča, mnogim ruskim superzvijezdama nedostaju posjete Voronježu. Andrej Jesipenko je bio dva puta, dok Jan Nepomniachtchi uopšte nije dolazio. Rudakov čak poziva lidera rejting liste da svrati putem iz Moskve u Brjansk i „prođe kroz šampionska mjesta“ prije narednog kvalifikacionog ciklusa. Publika je reagovala burno – neki su predlagali i treninge ruske reprezentacije u Voronježu kao „srećni talisman“.
Organizacioni odbor je obezbijedio maksimalno komforne uslove za učesnike etapa BLITZ i RAPID Grand Prixa, kao i klasičnog Kupa Rusije. Većina velemajstora bila je smještena u hotelima i stanovima sa popustom, a uvedene su i nagrade za strane učesnike, uz nadu da će festival ponovo dostići nivo svojih zlatnih godina 2017–2019.
Turnir 2026. bio je jači nego prethodne godine, uz podršku lokalnih vlasti i finansiranje nagrada kroz regionalni budžet. U rapidu je čak 12 igrača podijelilo prvo mjesto sa 7/9, što je izazvalo raspravu o povećanju broja kola na 11.
Pobjednik brzog šaha bio je velemajstor Pavel Smirnov, drugi je bio internacionalni majstor Erik Obgolc, a treći Jaroslav Remizov, koji je u međuvremenu ostvario i lični uspjeh u privatnom životu.
Glavni sudija je zvanično dozvolio u pabu „Citati Pavla Sirotina“
Usput, na zatvaranju jednog od turnira Ivan Provotorov (internacionalni majstor, direktor lokalne škole i doktor nauka) istakao je da će, imajući u vidu globalne promjene u životima mnogih učesnika i potrebu za finansijskim sredstvima, organizatori nastojati da nagrade budu isplaćene što je moguće brže. Sigurno brže nego prošle godine!
Domaći igrači su takođe igrali veoma borbeno, pružajući jak otpor gostujućim velemajstorima. Posebno su se istakli Ana Žurova i Maksim Popov, dok se u blicu, recimo, na prvim tablama pojavljivao i mladi Vladimir Pogorelov.
Klasični turnir je ovaj put trajao 7 dana, sa dva duplirana kola. Na Voronješkom festivalu sada se nastoji izbjeći preklapanje turnira – redom su se održavali ženski turnir, zatim rapid, blic, muški turnir i turnir za osobe sa invaliditetom, kako bi svaki gost grada mogao da učestvuje u što više takmičenja. Međutim, to znači da se klasični turniri moraju skratiti. Ipak, turnir od 7 dana ne predstavlja toliko veliko opterećenje kao isti format od 5 ili 6 dana, iako treba računati i dane odmora nakon toga.
Prvo mjesto na etapi Kupa Rusije podijelili su velemajstor Vladimir Zaharcov (koji je na festivalu učestvovao zajedno sa ocem, velemajstorom Vjačeslavom Zaharcovom), Jaroslav Remizov i njegov prijatelj, velemajstor Kiril Šubin. Po dodatnim kriterijumima prvi je bio Zaharcov, koji je uz to osvojio i dodatni masovni blic turnir nakon zatvaranja.
Najbolji među Voronježanima bio je Maksim Popov, među juniorima Kiril Kazjura iz Rostova, među veteranima klasik voronješkog šaha Sergej Sergijenko, a među ženama Tatjana Imihelova iz Burjatije.
Vladimir Zaharcov, Kiril Šubin i Artjom Timofejev nastavili su maraton i odigrali novi blic turnir.
Festival je prije svega ostao upamćen po novom talasu mladih talenata: solidnoj igri „oluje“ sa Aeroflot Opena Maksima Čertkova, novim podvizima internet legendi Konstantina Kornijenka i Aleksandra Hripacenka, emotivnim partijama talentovanog moskovskog juniora Ruslana Minhajdarova, koji je briljantno pobijedio jednog velemajstora, ali potom tragično propustio da realizuje višak topa. Tu su i pozitivne emocije Andreja Tkačuka iz Lipecka, koji je uspio da dobije odlučujuću partiju protiv još jednog nosioca najvišeg zvanja u Latvijskom gambitu.
Nadamo se da će i novoj generaciji Voronješki festival donijeti jednaku korist kao i današnjim šampionima i kandidatima.
Fotografije Pavla Sirotina i organizacionog komiteta.