Romanovski Petar Aleksandrovič (1919 – 18.01.1942)
Petar Aleksandrovič Romanovski rođen je 1919. godine u radničkom naselju Jakovljevskome, u Vladimirskoj guberniji.
U knjizi V. Zaka i Ja. Dlugoljenskog Ljudi i šah njegovo ime je uvršteno na spisak šahista poginulih u ratu. Nažalost, nije pronađen nijedan trag njegovih nastupa na ozbiljnim takmičenjima, što i nije iznenađenje: do 1937. godine živio je u provinciji, daleko od šahovskog života. A nakon upisa 1937. godine na Geografski fakultet Lenjingradskog državnog univerziteta, morao je ulagati mnogo truda u učenje na smjeru „ekonomska geografija“, ali je, vjerovatno, nastupao za fakultet na ekipnim prvenstvima.
U porodici Petra šah su dobro igrali mnogi. Njegov otac – Aleksandar Arsenjevič Romanovski (1880–1943), rođen u Kovno (današnji Kaunas), bio je diplomac Petrogradskog tehnološkog instituta. Nakon brojnih inženjerskih angažmana širom zemlje (tokom tridesetih godina kratko je živio i u Litvaniji), posljednje godine života predavao je na Tekstilnom institutu u gradu Ivanovu. Najveći šahovski uspjeh postigao je na IV Sveruskom turniru 1905/06. u Petrogradu – koji se faktički smatrao prvenstvom Rusije – gdje je osvojio 10 poena iz 16 partija i podijelio 6–7. mjesto. Osim toga, imao je ogroman uticaj na razvoj šahovskog dara svog mlađeg brata – Petra Arsenjeviča Romanovskog, istaknutog šahistu, pedagoga i pisca.
Dodajmo i to da je Aleksandar Arsenjevič u vrijeme rođenja sina bio član uprave, inženjer-tehnolog i šef mehaničkog odjeljenja Društva za lanenu manufakturu u Jakovljevskom.
Tokom studija, sinovac Petra Arsenjeviča bio je od 7. jula 1938. do 6. septembra 1940. prijavljen na adresi kod strica: Kirovska ostrva, Esperov prospekt, broj 7, stan 3. Ta adresa postala je tragična za porodicu Romanovskih: tokom blokade Lenjingrada, od 6. do 26. januara 1942, na toj adresi su od gladi umrle četiri kćerke Petra Arsenjeviča, a u maju i brat Evgenij.
Esperov prospekt (danas – ulica), broj 7
Dana 5. jula 1941. Petar Aleksandrovič Romanovski je, po mjestu studiranja, regrutovan u narodnu miliciju od strane Vasileostrovskog vojnog komesarijata. Kasnije je mobilisan kao redov u Crvenu armiju – prvo u 1., zatim u 219. streljački puk. Poginuo je u borbi 18. januara 1942.
Mjesto sahrane: Lenjingradska oblast, Mginski rejon, željeznička stanica sela Pogošće.
Na mjestu masovnog stradanja branilaca otadžbine nalazi se Vojničko groblje.
Spomenik braniocima sela – stanice Pogošće
Spomen-kamen
Pripremio: A. Kentler
Prva fotografija – iz arhive SPbGU,
posljednja – S. Ščerbinin.