2009. godine radio sam kao psiholog u šahovskom klubu u Haifi i proveo sam psihoterapeutske treninge u grupi djece šahista uzrasta od 8 do 10 godina. Časovi su se održavali jednom nedjeljno, prije ili posle treninga. Stalno je prisustvovalo 5 osoba. Kao rezultat časova, kod djece je smanjen osećaj pospanosti tokom igre, postali su mirniji tokom igre, prestali su plakati nakon poraza, smanjila se motorička nemirnost tokom igre nagoni (grickanje noktiju, treptanje očima). Kod nekih je nestao nagon za neprekidnim kašljem. Roditelji su primjetili da su djeca postala mirnija tokom igre i da ne doživljavaju poraze kao ranije. Trening je poboljšao funkcionalne sposobnosti mozga. Brz i efikasan prenos informacija je – važna osobina za šahiste. Ispitivanje dinamike nervne aktivnosti pomoću Rubinovog testa (lice mlade i stare žene) pokazalo je dvostruko povećanje promjena percepcije za jedan minut (od 16 do 34 promjene, od 9 do 20). Brzo prilagođavanje promjeni fokusa nije se povećala nakon treninga. Vjerovatno postoji normativni limit ove osobine (30 promjena fokusa prije treninga i 34 posle treninga, na nivou majstora). Časovi su trajali 3 mjeseca. Nažalost, ova grupa ruskojezične dece se raspala zbog porodičnih okolnosti, i časovi više nisu održavani.
Još značajnijim smatralo se provođenje psihoterapeutske sugestije s profesionalnim šahistima od 2013. godine.
Član ženske reprezentacije Izraela, velemajstor B.A., sa 46 godina, imala je brigu da zbog godina neće ponovo ući u reprezentaciju. Tokom prvenstva Izraela provođene su seanse hipnotičke sugestije putem interneta-aplikacije skajp. Putem verbalnog kontakta, položaja i izraza lica održavana je povratna veza sa ispitanicom. Jednog dana, skajp je loše radio, pa je sesija održana putem mobilnog telefona. Održane su 3 seanse tokom turnira od 9 kola. Seanse su trajale 20-25 minuta. Kao rezultat, B.A. osvojila je 3. mjesto i uključena je u reprezentaciju, i kasnije igrala na ekipnom prvenstvu Evrope.
Najproduktivnije sesije putem skajpa bile su seanse s članom reprezentacije Izraela, šampionom Izraela iz 2011. godine, velemajstorom Evgenijem Postnyjem, kojem autor pomaže u njegovoj profesionalnoj karijeri, u turnirskim borbama i dalje. Razvile su se prijateljske veze između „djeda i unuka“ (85 i 35 godina). Ako unuk ne bi osjećao korist od psihoterapeutske pripreme (prema pismenom izveštaju), vjerovatno ne bi gubio vrijeme uzalud. A djeda je podigao svoj nivo igre do kandidatskog.
Dakle, provođenje psihoregulacije funkcionalnog stanja šahiste na daljinu (putem skajpa) predstavlja nov, ekonomski opravdan metod psihološke pripreme igrača za takmičenja. Zato je iznenađujuća psihološka nespremnost i bespomoćnost bivšeg svjetskog šampiona V. Ananda i njegovog tima u meču sa M. Karlsenom 2013. godine, o kojoj je on sam izjavio: „Nisam imao samopouzdanja, bilo je teško održavati koncentraciju, nakon poraza u 5. partiji nisam spavao čitavu noć.“
Sa svim pomenutim negativnim faktorima lako se moglo nositi pomoću sportske psihoterapije – metodom hipnotičke sugestije, kojom bi mogli ovladati i trener, i psiholog, i ljekar, pa čak i sam šahista nakon posebne obuke i obrazovanja.
Preneseno iz knjige : N.P. Vajzman– ŠAH: OD SAMOKONTROLE DO POBJEDE– Šah očima ljekara i psihologa
(Kraj)