5. maja 1911. godine rođen je velemajstor André Liliental. Rođen je u Moskvi, u jevrejskoj porodici mađarskog porijekla, a kada mu je bilo dvije godine, roditelji su se vratili u Budimpeštu. U mladosti je André umalo postao krojač, ali je odlučio da zarađuje baveći se šahom. Mladi Lilijental je tražio klijente širom Evrope po poznatim šahovskim kafanama: „Regens“ u Parizu, „Central“ u Beču, „König“ u Berlinu i „Kontinental“ u Pragu.
Godine 1930., u Čehoslovačkoj, uspio je da se „ugura“ na jedan međunarodni turnir. Niko nije htio da prihvati tog nepoznatog crnokosog momka s izgledom filmskog glumca, ali se za Andréa zauzeo prvak države Salo Flor. U posljednjem trenutku mu je ipak dozvoljeno da učestvuje — i on je osvojio prvo mjesto. Pošto je pobijedio Flora, Lilijental je rekao: „Izvinjavam se, molim vas.“
Naravno, nije prema svima bio tako nježan.
„Prisustvovao sam turniru u Hastingsu kada je Lilijental odigrao svoju besmrtnu partiju protiv Kapablanke,“ prisjećao se Flor. „Lilijental nije plakao — prije bi se mogla spustiti tužna suza samom Kapi. Niko nikada nije tako nemilosrdno pregazio Kubanca kao što je to učinio Lilijental.“
U životu je bio mio i dobar čovjek. Mnogo je doprinio kao trener. Imao je svoj sistem rada. Počeo bi sa učenikom da analizira poziciju, i uz to govorio: „Da potražimo pobjedu? Dobro… Ali prvo da vidimo ima li remija!“ Taj izraz je ušao u praksu velemajstora kao „Lilijentalov sistem.“
Čest gost u stanu Lilijentalovih u Budimpešti bio je Bobi Fišer. Mnogo je volio boršč koji je kuvala Lilijentalova supruga Olga, kao i rusku kuhinju uopšte. Poslije bi do tri ujutro igrali šah, a bivši svjetski šampion bi često ostajao da prenoći kod Lilijentalovih. Sa Andréom je govorio na njemačkom, a sa Olgom na ruskom jeziku — koji je govorio prilično pristojno.
(Preneseno sa fejsbuka)