U malenoj crkvi u gradiću Selfos, oko 60 km. udaljenom od Rejkjavika, sahranjen je 11. šampion svijeta Robert Fischer. Slika dolje otkriva skromno spomen obilježje gdje počiva usamljen, kao što je i živio, najveći šahista u istoriji ove igre. Skroman izgled crkve i Fišerov grob podstiču čovjeka da se pita je li šahovski genije zaslužio takav spomenik ili Bobi posthumno potvrdjuje misao: Genije je dijete tuge. (John Adams).
Meč za titulu svjetskog prvaka, koji je u toku, opravdava svojevremeni Bobijev zahtjev da se meč igra u 10 pobjeda (alternativa je bila 6) jer se šampion ne moze postati bez 10 (ili šest) pobjeda. Ovako, ko dobije prvu partiju može igrati na remi do kraja, (14 partija) čime se obesmišljava borbenost i kreativnost.
Ali čovječanstvo danas živi u „digitalizovanom“ mentalnom ruhu kad se skromnost tumači kao čovjekova slabost jer su novac i biznis, makar koliko bili prljavi, postali bog ovog „obećanog“ vijeka, Zato ne čudi što se razumni i karakterni ljudi gube u sivilu laži i prevara i što je ovakva demokratija postala njihova noćna mora.
No…“Da je čovječanstvo bilo razumno istorija ne bi bila dugačka hronika gluposti i zločina“. (A. Šopenhauer)
(Preneseno sa fejsbuka velemajstora Božidara Ivanovića)