LOUIS PAULSEN
Louis Paulsen rođen je 15. januara 1833. godine na imanju Nassengrund, u blizini nemačkog Blomberga. Svi u porodici Paulsen igrali su šah – njihov otac, oba Louisova brata, pa čak i njegova sestra. Djeca su svaki slobodni minut provodila igrajući šah, a ovo je dalo nevjerovatne rezultate: Wilfried Paulsen je postao poznati majstor, Amalia Lelman-Paulsen postala je prva žena šahistkinja koja je počela da igra na turnirima ravnopravno sa jakim muškarcima, a Louis je ušao u svetsku elitu.
1854.godine Louis Paulsen je otišao u inostranstvo. Na prvom šampionatu Američkog šahovskog kongresa, ubjedljivo je stigao do finala, posebno pobjedivši lako Montgomerija u četvrtfinalu, ali je u finalnom meču izgubio od Paul Morphija rezultatom 2: 6. Louis je bio veoma uznemiren zbog poraza, ali godinama kasnije ispostavilo se da se osvajanjem 2 poena protiv Morphija pokazao kao elitni šahista!
U Sjedinjenim Državama skoro da nije bilo turnira, a nakon postavljanja tadašnjeg rekorda u igranju naslijepo (15 partija istovremeno),
Luis Paulsen, koji je bio oduševljen turnejom Pola Morfija po Starom svetu, odlučio je da se vrati u Nemačku.
Njegov ulazak u evropsku arenu bio je sjajan: Paulsen je dobio dugačak meč protiv Koliša 16:15, pobjedio na turniru Engleskog kongresa (1861.), pobjedio Mackenziea (1862.). 1862. godine
Paulsen se sastao u duelu sa nezvaničnim svjetskim prvakom Adolfom Andersenom – kada je rezultat bio 4: 4, borba je prekinuta.
U to vreme Morfi je već napustio šah, a vrijeme Wilhelma Steinitza još nije došlo, pa je Louis tražio priliku da se ponovo sretne sa najjačim kombinatorom. Nemački majstor je 1864. godine pobjedio u meču protiv Nojmana rezultatom 6,5: 3,5 i protiv Langea rezultatom 5: 2, ali su se njegove novi mečevi sa Andersenom odigrali kada obojica šahista više nisu smatrana kandidatima za svjetskog šampiona. 1876. i 1877. godine Louis je ostvario svoj životni san pobjedivši oba meča protiv nekrunisanom svjetskog šampiona rezultatom 5,5: 3,5.
Louis Paulsen je pobednik i osvajač nagrada jakih turnira tog doba: Bristol (1861) – 1; London (1862.) i Hamburg (1869.) – 2. mjesto; Krefeld (1871.) – 1.; Lajpcig (1877) i Frankfurt na Majni (1878) – 1. mjesto; Lajpcig (1879) – 2. mjesto; Braunschveig (1880) – 1. mjesto.
Čak i na poslednjim turnirima u životu, Paulsen je pokazao vrlo solidne rezultate u borbama sa mlađom generacijom igrača.
Posle prerane smrti Louisa Paulsena 1891. godine, prvi svjetski prvak Wilhelm Steinitz nazvaće ga pionirom pozicione škole igre i šahistom koji je imao ogroman uticaj na njega. Paulsen je razvio svoju poznatu varijantu u sicilijanskoj odbrani, nazvanu po njemu, na vrlo moderan način tumačio položaje ševeniške varijante, razvio teoriju zmajevke, zatim škotske partije, a bio je jedan od pionira varijante 3.e5 u francuskoj odbrani. Louis Paulsen nije ostavio književno nasleđe, ali je u komentarima svojih partija čitaocu neprestano skretao pažnju na kvalitet i elastičnost pješačke strukture.
„Ako se Andersen smatra nenadmašnim majstorom napada, onda se Paulsen može nazvati začetnikom modernog pristupa proučavanju otvaranja. Bio je teoretičar šaha. Njegove šeme otvaranja koristili su ne samo njegovi savremenici, već i mnoge sledeće generacije šahista. Neke šeme koje je Paulsen uveo u praksu i dalje su (!) tabije“(E. Sveshnikov).