Blog Šah-mat liste

Prenosimo odrednicu iz Srpskog šahovskog leksikona koju je napisao gospodin Slavko Č Stanojević, istraživač šahovske istorije.

30.11.2025 / Stanojević, Slavko (1875)

RAKIĆ TOMISLAV, (Donja Grabovica, Valjevo, 11.XI 1934-Novi Sad, 30.11.2025), internacionalni majstor, inž.informatike.

Završio gimnaziju u Valjevu (1953) i Višu školu za primenjenu informatiku i statistiku u Beogradu (1977), a na PMF u Beogradu apsolvirao je matematiku.

Radni vek započeo je kao programer u Računskom centru ITM Beograd (1959-1964), zatim kao glavni programer na Institutu ekonomskih nauka u Beogradu (1964-1970) i kao glavni programer i projektant informacionih sistema u računskom centru ZIG Novi Sad (1970-1991). Penzionisan je 30.XII 1991. godine.

Prvi u svetu projektovao je i vodio informacioni sistem za obradu podataka na XX šahovskoj Olimpijadi u Skoplju 1972. godine uz hardversku i softversku podršku kompanije IBM – Beograd. Projektovao je i vodio informacioni sistem na XXIX šahovskoj Olimpijadi u Novom Sadu 1990. godine, sa programskim rešenjima koja je uradio Rade Šolak.

Šah je naučio u svojoj 11-oj godini, a u valjevski šahovski klub stupio je 1948. godine. Prvak Valjeva: 1950, 1951, 1952 i 1953. godine. Majstorski kandidat postao je na turniru prvokategornika u Valjevu 1952. godine. Prvi značajniji turnir na kojem je igrao bilo je prvenstvo Srbije 1952. godine na kojem je igrao oštro (+6,=2,-6) i zauzeo osmo mesto sa 7½ poena i zabeležio pobede protiv majstora: D.Đaje, S.Vukovića i P.Smederevca. Titulu majstora osvojio je na polufinalnom turniru za šampionat Jugoslavije u Bjelovaru 1956. godine, kada je osvojio prvo mesto sa 10½ poena iz 15 partija. Titula međunarodnog majstora priznata mu je 1978. godine, posle pobede na međunarodnom turniru u Mariboru, kada je sa 9½ (13) osvojio i prvi bal za velemajstora.

Član reprezentacije Jugoslavije bio je u periodu 1957-1968. i igrao u brojnim mečevima. Najveći ekipni uspeh postigao je na prvom prvenstvu Evrope u Badenu, Austrija, kada je ekipa Jugoslavije osvojila II mesto i srebrnu medalju. Rakić je kao druga rezerva ostvario (+1,=2,-0) i doprineo pobedi protiv nadmoćne ekipe SSSR-a sa 6:4. Uspešno je igrao i na VII svetskom studentskom ekipnom šampionatu u Lenjingradu 1960. godine i sa 9 poena iz 13 partija (+8,=2,-3) učestvovao u osvajanju III mesta i bronzane medalje.

Igrao je na brojnim međunarodnim i domaćim turnirima, a najznačajnije pojedinačne uspehe, pored navedenih u Bjelovaru i Mariboru, postigao je u: Beogradu 1962 (IV na rezervnom turniru), Beogradu na prvenstvu Srbije 1967. (V); Novi Beograd 1968 (I mesto sa 10 poena iz 12 partija); Beogradu 1968/9 (II mesto iza Karaklajića), Novom Sadu (turnir ŠK „Partizan“) 1971. (I mesto sa 2½ poena prednosti); Beograd-Zemun (Oktobarski turnir) 1975. (I-IV); Vrbasu 1979. (VI-VIII); Luandi, Angola 1981. (II iza S.Netoa), memorijalu V.Pirca u Ljubljani 1981. (IV-VII), Novom Sadu na turniru NŠK 1981. (V-VIII), Novom Sadu, na Oktobarskom turniru 1983. (V), memorijalu Eferla u Mariboru 1983. (II-III sa A.Štajnerom), Delmerhorstu, Nemačka, 1987. (I-III sa M.Hermanom i O.Borikom). U ekipi sa velemajstorima P.Popovićem i S.Dražićem igrao je meč sa sestrama Polgar (Sofija, Judita i Žuža) 1990. u Novom Sadu i postigao 3½ poena iz 6 partija. Učestvovao je 11 puta na prvenstvu Novog Sada i osvajao ga tri puta: 1990, 1993 i 1997. godine.

Bio je član Valjevskog šah kluba (1948-1955), a zatim član ŠK „Partizan“ iz Beograda (1956-1967, 1972 i 1974-1979) sa kojom je osvojio ekipno prvenstvo države: 1956, 1959, 1960, 1965, 1972 i 1978; Kup maršala Tita 1961. i dva puta (1975/6 i 1977/9) učestvovao na Evropskom klupskom kupu. Sa ekipom „Crvena zvezda“ iz Beograda (čiji je bio član 1967-1969) osvojio je državno prvenstvo Jugoslavije 1967. i 1968, i Kup maršala Tita 1969. godine. Kratko vreme (1970-1971) bio je član ŠK „Kvarner“ iz Rijeke, a zatim je igrao za ŽŠK Maribor (1979-1986). Jednu godinu (1973.) igrao je za Novosadski šahovski klub, a zatim se 1986. vratio i ostao njegov član odigravši 183 turnirske partije.

Obavljao je dužnost saveznog selektora muške reprezentacije Jugoslavije na olimpijadama u Moskvi 1994 i Jerevanu 1996. Bio je predsednik Novosadskog šahovskog kluba 1993-1994.

Zaslužni je sportista Jugoslavije (1976), Zaslužni je član Novosadskog ŠK (1998) i dobitnik Povelje ŠS Vojvodine (1998), nosilac nacionalnog priznanja za sport Srbije (2007).

Govori engleski i ruski. Oženjen je Brigitom Serianz-Rakić, šahovskim majstorom.

• Šah, Beograd, 1952, br.3, str.4;
• Šahovski glasnik, Zagreb, 1956, br.7-8, str.113; 1957, br.9-10, str.161; 1960, br.10, str.188; 1969, br.4, str.90; 1979, br.2, str.41; 1981, br.5, str.163;
• Almanah jugoslovenskog sporta 1943-1963, Beograd, 1964;str.410, 434;
• V.Vuković, B.Rabar, D.Marović: Antologija šahovskog majstorstva Jugoslavije, Zagreb 1972, str.152;
• Milija Đorđević: Ekipni šampionati Jugoslavije u šahu 1946-1979, Beograd, 1980;
• Vlado Kovačević: 30 godina kupa maršala Tita, Zagreb 1988;
• S.Stanojević-K.Notaroš: Novosadski šahovski klub 1922-1997, Novi Sad, 1997, str.183;
• M.Judovič-B.Kažić: Druzья i soperniki, Zagreb, 1967; str.390;
• Slovenski šah, Ljubljana, 2002;str.221-224;
• Sentić Pero: Jugoslavenska šahovska prvenstva 1920-1991, Vinkovci, 2009.

---

• Aronjin – Rakić, Beč/Baden 1957
• Minić – Rakić, Novi Travnik 1969
• Plahetka – Rakić, Novi Sad 1983
• Rakić – Smagin, Novi Sad 1986

(Preneseno sa Večitog šaha Vladice Andrejića)