Dr Claude E.Shannon demonstrira svoj prvi (ručno izrađen) električni šahovski automat. Mašina može da upravlja sa do šest figura i služi da se testiraju različiti metodi programiranja. Sa sto do sto pedeset operacija relejnih prekidača koji trebaju da izračunaju potez, odgovor protivniku na njegov potez stiže za deset do petnaest sekundi. Programiran je po sistemu slučajnosti, i kao rezultat toga ne igra uvijek isti potez kada se nađe u istoj poziciji.
Šahovski automat ili šahovska mašina je završena 1949. godine, a nazivala i Završnica („Endgame“) i „Caissac“ (po izmišljenoj „boginji zaštitnici šaha“, Caïssa). Kao što je ime sugerisalo, Shannonova mašina mogla je igrati samo završnice upravljajući sa, kao što je ranije navedeno, ne više od šest figura odjednom.
Više od 150 relejnih prekidača korišteno je za izračunavanje poteza. Releji su bili skriveni u kutiji ukrašenoj šarom šahovske table; nakon što su odabrali potez, niz svjetala bi to ukazivao korisniku.
Koliko god da je bio jednostavan, bio je to jedan od prvih kompjutera na svijetu za igranje šaha, daleki predak Deep Blue-a.